ักร้องที่ฉันชื่นชอบที่สุดคือชาวรัสเซีย วิทัส”
“ดีมาก เฟนิกซ์”ื หลัวโหวยิ้มตอบ
“คุณครู วิทัส เขาก็มาเรียนที่โรงเรียนพรสวรรค์แล้ว ช่วงนี้เราต่างก็อยากได้ลายเซ็นของเขาเลยนะ” เด็กชายผมทองหน้าอ้วนๆ ตอบ
“อย่างนั้นหรือ งั้นแนะนำตัวหน่อยสิ”
“ผมชื่ออาร์แลง อายุ 12 ปี เป็นชาวฝรั่งเศส พ่อแม่ของผมเป็นนักออกแบบเสื้อผ้า แต่ผมไม่อยากสานต่ออาชีพของพ่อแม่ ผมคิดว่าตอนนี้มันไม่มีอนาคตแล้ว ผมอยากเป็นนักบินที่ยิ่งใหญ่ แต่มหาวิทยาลัยสหพันธ์ไม่รับผม”
หลัวโหวบอกเขาว่า “อาร์แลง เธอดีมากนะ จริงๆ นะ ในอนาคตอาชีพนักบินจะเป็นที่ต้องการมาก” แล้วให้เขานั่งลง
เด็กๆ คนอื่นต่างยกมือขึ้น
“มาทีละคนนะ เธอพูดมา”
เด็กชายผมดำที่ดูหน้าตาค่อนข้างหล่อ ซึ่งดูเหมือนคนเอเชีย ลุกขึ้นยืน “คุณครู ผมชื่ออัยม่อน อายุ 13 ปี เป็นคนปักกิ่ง พ่อแม่ของผมเป็นเชื้อสายราชวงศ์ชิงเดิม เคยมีนามสกุลว่าอี้ซินเจวี๋ยลั่วแต่คิดว่าไม่เข้ากับกระแสสังคม เลยเปลี่ยนเป็นนามสกุลอัย เป้าหมายของผมคือการเป็นนักร้อง แม้ตอนนี้จะดูไม่มีอนาคต แต่ผมรักอาชีพนี้ ครับ คุณครู ผมพูดจบแล้ว”
หลัวโหวพยักหน้า “อัยม่อนเป็นเชื้อสายราชวงศ์ แต่ราชวงศ์ชิงผ่านมานานแล้ว ฉันคิดว่าทายาทควรภูมิใจในความสำเร็จของบรรพบุรุษ แต่เราก็ไม่ควรจมอยู่กับประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ เธอเห็นด้วยไหม อัยม่อน”
“เห็นด้วยครับ คุณครู” อัยม่อนพยักหน้า
หลัวโหวกล่าวต่อ “เด็กๆ ช่างเป็นคนที่รับการศึกษาดี หวั
