ุณชราดื่มไวน์ที่เหลือหมด วางแก้ว พูดว่า “เรียบร้อยแล้ว หนุ่มน้อย ฉันต้องกลับแล้ว หวังว่าจะได้พบกันอีก” กล่าวจบ จ่ายเงิน เดินออกจากบาร์ตามชายวัยกลางคน
หลัวโหวดื่มเบียร์หมด ลุกขึ้น เตรียมออกไป แต่มุมตาเห็นสาวผมทองชูนิ้วกลางใส่เขา
นี่คือยุคที่ชายหญิงมีความเท่าเทียมกันอย่างแท้จริง
นอกบาร์ รถยนต์บินเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ภายในรถ
“ในตระกูล คนหนุ่มสาวคัดเลือกเรียบร้อยแล้วหรือ” คุณชราผู้สูงศักดิ์เมื่อครู่ถามขึ้น
“ใช่ครับ ท่านผู้เป็นนาย ก่อนไปยังวิทยาลัยพรสวรรค์ ต้องการคำแนะนำบางอย่างจากท่าน” ชายวัยกลางกล่าวด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
“อืม หวังว่าในบรรดาคนกว่าพันคนนี้ จะมีสักกี่คนที่มีพรสวรรค์” พูดจบ คุณชราก็ปิดตาลง
หลัวโหวเดินออกจากบาร์ มองดูรถยนต์บินที่แล่นห่างออกไป แล้วส่ายหน้า “คนแก่ที่ยังเดินได้ ล้วนไม่ใช่คนธรรมดาสามัญ”
นายกเทศมนตรีเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศทวีปแอฟริกาเนื่องจากเมืองดิยาสมีพื้นที่กว่า 10 หมื่นตารางกิโลเมตร ดังนั้นนายกเทศมนตรีจึงเป็นสมาชิกสภาผู้แทนสหพันธ์ ซึ่งสภามีอำนาจในการถอดถอนสมาชิก
บนทะเลทรายใหญ่ของทวีปแอฟริกานอกจากเมืองดิยาสแล้ว ยังมีเมืองเล็กๆ กระจัดกระจายอยู่บ้าง
ยากที่จะเห็นเด็กเล็กมากๆ บนถนนใหญ่
หากมีเด็กเล็กมากๆ แบบนั้น แน่นอนว่าไม่ใช่ครอบครัวธรรมดา
แน่นอน จะไม่เห็นขอทานเด็ดขาด
หลัวโหวเห็นคนบนถนนสวมใส่เสื้อผ้าแบบย้อนยุค ซึ่งกลมกลืนกับอาคารโดยรอบ
ผู้คนเดินอย่างสบ
