้คุณมองเราเป็นคนแก่หรอก” สามลุงหัวเราะ
สามลุงพูดต่อ “แม่ของถิงถิงเรียนด้านการเงิน แต่ตอนนี้ก็ไร้ที่ทางจริงๆ ตอนนี้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาศักยภาพส่วนบุคคลมาก การฝึกฝนย่อมเป็นหนทางที่ถูกต้อง แต่ถ้าไม่ผ่านการต่อสู้จริง การฝึกฝนก็จะไม่มีความก้าวหน้าที่ดีเลย”
หลัวโหวคิดแล้วพูดว่า “งั้นก็ได้”
สามลุงไปวิ่งออกกำลังกาย อวี้หลานปรากฏตัวขึ้นทันทีจากข้างๆ พูดว่า “โร”
หลัวโหวขมวดคิ้วอย่างเจตนา “นักเวทย์ธาตุธรรมชาติ ไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้เวทย์อาณัติพื้นที่ นี่ไม่ใช่ดาวเคราะห์ของเธอนะ เธอไม่เห็นหรือว่าคนในคฤหาสน์มองเธอแบบตาค้าง”
อวี้หลานยิ้มบางๆ “ไม่ใช่เวทย์อาณัติพื้นที่ แต่เป็นการซ่อนตัว เมื่อกี้เธอแค่ไม่เห็นฉันเท่านั้น เป็นไงล่ะ เธอเคยดูถูกเวทย์มาก่อนใช่ไหม”
“เฮะๆ นี่นา อย่าให้ลั่วถิงแสดงเวทย์ต่อหน้าเด็กๆ อีกนะ”หลัวโหวนึกถึงคืนวานที่ลั่วถิงเป็นศูนย์กลางงานเลี้ยงค่ำ ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น
เด็กๆ จะไปปลูกฝังนิสัยหยิ่งยโสได้อย่างไรกัน
“รู้แล้ว” อวี้หลานยิ้มบางๆ
หลัวโหวรีบหันหน้าไป คิดในใจ อวี้หลานเอ๋ย อวี้หลาน เธอสนใจฉันหรือเปล่านะ ฉันเป็นลูกเขยที่มีเกียรติเชียวนะ
“เอาล่ะ ในช่วงที่เจ้าอยู่บนโลก ถ้ามีอารมณ์ดี ก็ไปปลูกต้นไม้และดอกไม้สิ เพียงแค่เจ้าสร้างดินแดนสวรรค์บนโลกได้ บางทีอาจจะสามารถพัฒนาศาสนิกชนบนโลกได้”หลัวโหวหัวเราะกล่าว
อวี้หลานครั้งนี้ยิ้มอย่างมีความสุข กล่าวว่า “ได้ ฉันสัญ
