ดังนั้น เมื่อทราบว่าเมิ่งฝานสังกัดสถานที่แห่งนั้น ความยำเกรงก็ผุดขึ้นในใจของเขาอย่างมิอาจห้ามได้ ทว่าความจริงแล้วนั่นเป็นเพียงกลไกทางจิตวิทยาของเขาเอง ความเคารพนี้หาได้มาจากฐานะศิษย์หอศาสตราไม่ แต่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากพละกำลังอันเหนือชั้นของเมิ่งฝานที่เพิ่งสยบอสูรกระทิงลงต่อหน้าต่อตาเขาต่างหาก
ศิษย์แห่งหอศาสตรางั้นหรือ? หากจะว่ากันตามตรง แม้แต่ศิษย์รับใช้ปลายแถวก็สามารถถูกส่งไปเฝ้าหอที่เปรียบเสมือนสุสานนั้นได้ทั้งนั้น!
ผ่านไปราวสิบนาที เมิ่งฝานดูดซับพลังวิญญาณจนเกลี้ยงสิ้น เขาตวัดกระบี่กรีดซากหัวหน้ามิโนทอร์เพื่อควักเอาแก่นอสูรออกมา แก่นเม็ดนี้มีขนาดใหญ่เท่าฝาขวด ส่องประกายเจิดจ้ากว่าแก่นอสูรทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด เมิ่งฝานเก็บมันลงกระเป๋าอย่างไม่ลังเล
สำหรับแก่นอสูรขนาดเล็กก่อนหน้านี้ เขาอาจยกให้หลี่เสวี่ยโหรวและหลิวเยียนผิงได้โดยไม่แยแส แต่กับของล้ำค่าระดับนี้ เขาตั้งใจจะเก็บไว้ศึกษาด้วยตนเอง
หลิวเยียนผิง มองตามตาละห้อยพลางประท้วงขึ้นว่า “เมิ่งฝาน! เจ้าเคยบอกมิใช่หรือว่าหากเจอแก่นอสูรชั้นสูงอีกจะยกให้ข้า?”
