บทที่ 238 ทำไมถึงเป็นเช่นนี้
หลัวโหวดื่มน้ำแร่ชั้นเลิศของดาวน้ำหนึ่งอึก จากนั้นก็นำเม็ดยาพลังปราณเข้าปากกลืนลงไป
จากนั้น หลัวโหวก็หลับตาลง เริ่มทำสมาธิรวบรวมพลังปราณ
ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนมีกองไฟอยู่ในท้อง แต่ไฟกองนี้กลับไม่ร้อน กลับอบอุ่นอย่างยิ่ง
หลัวโหวรู้ว่าเม็ดยาพลังปราณออกฤทธิ์แล้ว เพียงแค่เข้าไปในท้องก็ออกฤทธิ์แล้ว
เม็ดยาพลังปราณระดับสี่ นี้ ผลิตขึ้นจาก “สมุนไพรล้ำค่า” ที่มีอายุยืนยาวถึงห้าพันปีจำนวนมาก
ได้ผลลัพธ์ดีกว่าโสมป่า 300 ปีที่หลัวโหวเคยเก็บได้บนโลกมาก
โสมป่าชนิดนี้ที่นำมาทำเป็นยาก็ได้ผลเช่นกัน หากใช้หนึ่งราก ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล สามารถเพิ่มพลังปราณได้หลายสิบจินหรือหนึ่งถึงสองร้อยจิน แต่ถ้าอยากได้มากกว่านี้ก็เป็นไปไม่ได้
หลัวโหวรู้สึกเพียงแต่ว่า “พลังวิญญาณจากพืช” อันอ่อนโยนนี้กำลังแปรเปลี่ยนเป็น “พลังปราณ” อยู่ตลอดเวลาภายในร่างกายของเขา แต่ในความเป็นจริงแล้ว หลัวโหวก็ไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างพลังปราณกับพลังวิญญาณได้ หากจะพูดตามความคิดที่เขาเคยมี พลังวิญญาณคือสิ่งภายนอก พลังปราณคือสิ่งที่อยู่ในตัวตน ที่จริงแล้วอาจจะไม่มีความแตกต่างกันมากนักในแก่นแท้
