ปด้านข้าง ตอนนี้ดวงตาของหลัวโหว
ไม่นานนัก เขาก็อดใจไม่ไหว โน้มตัวลงไปบนร่างของซิงเอ๋อร์ ประกบปากลงไปดูดดื่มอย่างกระหาย
ดวงตาสีเงินที่เบิกกว้างของซิงเอ๋อร์ กลับปรากฏความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่าง
หลัวโหว ดึงกางเกงขาสั้นเล็กๆ ของซิงเอ๋อร์โดยไม่รู้ตัว บางทีซิงเอ๋อร์อาจจะรู้ว่าเขาคิดอะไร กางเกงขาสั้นสีเงินก็ลอยหลุดออกไป
หลัวโหวถึงกับปลดอาวุธของตัวเองลงอย่างรวดเร็ว เขาก้มลงไปกัด กัด ลูบคลำ บนร่างกายของซิงเอ๋อร์
เขาแน่ใจแล้วว่า ร่างกายของซิงเอ๋อร์ คือโครงสร้างของเนื้อหนัง ในแง่ของโครงสร้างอาจจะคล้ายกับผู้หญิงมนุษย์มาก
เพราะถึงแม้ว่าซิงเอ๋อร์จะไม่มีผม แต่หนังศีรษะของเธอก็ให้ความรู้สึกดีมากเมื่อสัมผัส ไม่ใช่วิกผมอย่างแน่นอน ใบหน้าเล็กๆ ของซิงเอ๋อร์ นั้นอ่อนนุ่มมาก ไม่ใช่ผิวหนังที่ทำจากยางแน่นอน ร่างกายของซิงเอ๋อร์จะแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าเป็นการจำลองสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา
เขาอดทนไม่ไหวที่จะปีนป่ายลงไปที่ร่างกายส่วนล่างของซิงเอ๋อร์ แต่กลับเห็นว่าตรงนั้นไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงมนุษย์เลย เพียงแต่ปิดสนิทราวกับเส้นด้ายเส้นเดียว
หลัวโหวอดใจไม่ไหวที่จะเลีย ทันใดนั้นก็พบว่าซิงเอ๋อร์ตัวสั่นเทา หลัวโหว ตกใจมาก จึงเลียอีกครั้งพบว่ามี “ของเหลว” ซึมออกมา
เขาร้องออกมาอย่างตื่นเต้น “ซิงเฉิน นี่มันน่าอัศจรรย์จริงๆ”
หลัวโหวถืออาวุธของตัวเอง ถูไถไปมาในจุดสวยงาม แต่เห็นซิงเอ๋อร์ยังคงสั่นเทา ดวงตาสีเงินเผยให้เห็นค
