วามสงสัย ความปรารถนาและความหวาดกลัว
หลัวโหวรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรตรงไปตรงมามากเกินไป จึงกดเธอลง จูบลงบนริมฝีปากเล็กๆ ของซิงเอ๋อร์ ลิ้นเล็กๆ นั้นช่างอ่อนนุ่มและมีกลิ่นหอม
หลัวโหวผละออกจากกันครู่หนึ่ง เห็นใบหน้าเล็กๆ ของซิงเอ๋อร์แดงก่ำ แต่เธอก็ยังคงจ้องมองไปที่เพดาน ดวงตาของเธอเผยให้เห็นความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างบอกไม่ถูก
เขาเอื้อมมือไปสำรวจร่างกายส่วนล่างของซิงเอ๋อร์ พบว่ามันลื่นมากจึงหัวเราะหึๆ ประคองอาวุธของตัวเอง เล็งไปที่จุดนั้น ถูไปมาสองสามครั้ง แล้วก็ออกแรงกระแทกเข้าไปครั้งหนึ่ง
กลับได้ยินเสียงกรีดร้องของซิงเอ๋อร์
แต่แล้วเธอก็ปิดปากเล็กๆ ของเธอลง ใบหน้าเล็กๆ ของเธอมีสีหน้าเจ็บปวด ความหวาดกลัวในดวงตาของเธอเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
แล้วหลัวโหวล่ะ
เขากลับเพลิดเพลินไปกับความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน เพราะอุณหภูมิในจุดสวยงามของซิงเอ๋อร์ นั้นสูงกว่าผู้หญิงที่เขาเคยสัมผัสมาอย่างน้อย 10 องศา
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังแคบกว่าชุ่มชื้นกว่า “ตุ่มเนื้อ” เล็กๆ ข้างในก็เยอะกว่า ทำให้ หลัวโหวรู้สึกสบายจนต้องร้องครางออกมาไม่หยุด
และเมื่อครู่นี้เอง เขาพบว่าตัวเองก้าวข้ามผ่านอุปสรรคบางอย่างไปได้แล้ว บนผ้าห่มผืนล่างปรากฏ “ดอกท้อสีแดง”
หลัวโหวรู้สึกปลอดโปร่งอย่างเปรียบปไม่ได้ ขณะโอบกอดเอวของซิงเอ๋อและรุกเร้า เขามองเห็นแววตาของซิงเอ๋อร์คลายความหวาดกลัวลงไปมาก แต่กลับมีแววแห่งความสุขเข้ามาแทนที่ ถึงอย่างนั้นก็ยังม
