นับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ซู่ซัน ประกายแห่งความชื่นชมในดวงตานางที่มีต่อเขาเริ่มจืดจางลงไปบ้าง เพราะภาพลักษณ์ของเมิ่งฝานในสำนักนั้นเปรียบเสมือน ‘คนไร้ค่า’ ที่หยุดนิ่งมิมีการพัฒนา แม้เสวี่ยโหรวจะมิเคยดูหมิ่นพี่ชายของนาง แต่ในสภาพสังคมที่ยึดถือตบะเป็นสรณะ การจะให้นางยังคงศรัทธาในตัวเขาอย่างแรงกล้านั้นดูจะเป็นเรื่องฝืนธรรมชาติเกินไปหน่อย
แต่วันนี้ พี่ชายของนางได้พิสูจน์แล้วว่าเขามองเห็นในสิ่งที่คนอื่นมองข้าม และเฉียบคมในสิ่งที่คนอื่นเลอะเลือน!
สัจธรรมข้อหนึ่งของโลกใบนี้คือทเด็กสาวมักมองว่าพี่ชายของตนเก่งกาจเหนือผู้ใดในยามเยาว์วัย ทว่าเมื่อเติบโตขึ้นและได้เห็นโลกกว้าง พวกนางกลับพบว่าพี่ชายที่เคยเทิดทูนแท้จริงแล้วเป็นเพียง ‘คนไร้ค่า’ คนหนึ่งเท่านั้น
แม้แต่หลี่เสวี่ยโหรวเองก็มิอาจหลีกเลี่ยงความรู้สึกเช่นนี้ต่อพี่ชายร่วมสายเลือดอย่างเมิ่งฝาน
