บทที่ 209 พบศิษย์
ที่ปักกิ่ง หลัวโหวเรียกศิษย์ของเขา นายพลหวังมาถามว่าเขาต้องการไปเป็นทหารของสหพันธ์หรือต้องการเป็นบอดี้การ์ดในประเทศ C ต่อไป
นายพลหวังคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วลังเล หลัวโหวเห็นเขาดังนั้น จึงถอนหายใจแล้วพูดว่า “เอาล่ะ ดูเหมือนว่ากลยุทธ์และยุทธวิธีทางทหารทั่วไปของเธอยังไม่เชี่ยวชาญพอ ถ้าเธอไปที่นั่น กระบวนการเรียนรู้มันทรหดมาก เธอเป็นบอดี้การ์ดต่อไปก่อนเถอะ ไว้ค่อยไปตั้งกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ใหญ่กว่าในสหพันธ์แล้วค่อยฝึกอบรมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กับเจ้าหน้าที่ของสหพันธ์ แบบนั้นจะมีค่ากว่า”
เมื่อได้ยินดังนั้น นายพลหวังก็ดีใจ!
หลัวโหวถอนหายใจแล้วพูดว่า “ถึงแม้ว่าฉันจะให้ศิษย์หยุดพัก แต่หลี่เฉิงหยางก็ยังไปที่เมืองศักดิ์สิทธิ์ การบ่มเพาะพลังที่นั่นเร็วกว่าโลกภายนอกหลายเท่า ถ้าเธออยากจะก้าวหน้าขึ้นไปอีก เธอต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนต่อปีในการไปที่นั่น และเมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว เธอต้องขยันหมั่นเพียรมากกว่านี้”
หลัวโหวยังคงสามารถปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน เขาให้อุปกรณ์บรรจุสัมภาระขนาด 10,000 ลูกบาศก์เมตรและชุดเกราะป้องกันห้าชุดแก่นายพลหวัง จนชายร่างยักษ์วัยสามสิบกว่าคนนี้รู้สึกตื้นตันใจจนน้ำตาไหล
ที่ปักกิ่ง หลัวโหวเปิดใช้งานอุปกรณ์พรางตัว จากนั้นก็เดินเล่นไปทั่วปักกิ่ง
เขาเห็นว่ารถยนต์บนท้องถนนในปักกิ่งมีจำนวนลดน้อยลง จึงคิดว่าไม่รู้ว่าสถานบันเทิงจะมีคนอยู่หรื