ยู่ในห้วงเวลานี้ไหม เขาไปไหนแล้ว”
ซิงเฉินพูดอย่างเศร้าสร้อย “ไม่รู้ ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเขาไปไหน ฉันสัมผัสเขาไม่ได้”
ทันใดนั้น หลัวโหวก็เงียบไป เขาแว่วความรู้สึกพิเศษบางอย่าง นั่นก็คือกัปตันคนนั้นมีความเกี่ยวข้องกับตัวเอง…
เฟิงซิงจือทำการค้าสำเร็จอย่างรวดเร็ว ส่งมอบหยวนผลึก 9 แสนล้านหยวนให้กับหลัวโหว ทันทีที่หลัวโหวได้รับหยวนผลึกเหล่านี้ เขารีบให้ผลไม้น้อยเก็บเข้าไปในภาชนะมิติขนาด 100 ล้านลูกบาศก์เมตร จากนั้นก็คายภาชนะมิติออกมา
เมื่อสวมกำไลที่บรรจุหยวนผลึกมาตรฐาน 9 แสนล้านหยวน ขนาด 100 ล้านลูกบาศก์เมตร ไว้ที่มือขวา หลัวโหวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ส่วนในมิติของผลไม้น้อย มีหยวนผลึกอยู่เพียง 432 ล้านหยวน
แน่นอน ยังมีหยวนผลึกอีก 240 ล้านหยวนที่เป็นของทางการ ซึ่งเดิมทีมี 250 ล้านหยวน แต่ใช้ไป 10 ล้านหยวนในระหว่างการสร้างจุดแลกเปลี่ยนแปดแห่ง
เฟิงซิงจือเองก็ตื่นเต้น หลัวโหวจึงถามเขาว่าวัสดุที่แลกเปลี่ยนกับโลกเตรียมพร้อมแล้วหรือยัง เฟิงซิงจือตอบ “ไม่มีปัญหาแน่นอน หลัวโหว ต่อไปนี้แม้แต่ข้าว เนื้อสัตว์ ผัก ก็มอบให้พวกแกฟรี ๆ ได้เลย”
หลัวโหวจึงพูดว่า “พวกนี้ไม่ต้องใช้เงินมากหรอก พวกเรามาแลกเปลี่ยนสินค้ากันเถอะ แบบนี้จะทำให้แต่ละฝ่ายมีแรงจูงใจ แต่ฉันต้องเตือนแก พวกแกต้องซื้อยานรบติดอาวุธมาบ้าง เพื่อป้องกันไม่ให้อารยธรรมระดับกลางและระดับสูงบางแห่งมาโจมตี หรืออารยธรรมเทคโนโลยีระดับกลางบางแห่งมาปล้
