อาจารย์มิได้โป้ปด ทันทีที่เคล็ดวิชาเริ่มหมุนวน พลังสายหนึ่งพลันหลั่งไหลจากซากอสูรเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ทว่าปริมาณของวิญญาณธาตุจากอสูรปลายแถวนั้นช่างน้อยนิดเหลือเกิน เพียงอึดใจเดียวเมิ่งฝานก็ดูดซับจนเหือดแห้งมิล่วงเหลือ
“เมิ่งฝาน ท่านกำลังทำพิธีกรรมอันใดอยู่หรือ?” หลิวเยียนผิงเอ่ยถามด้วยความฉงน แม้แต่หลี่เสวี่ยโหรวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ลอบมองด้วยความอยากรู้เช่นกัน
“ข้ากำลังฝึกปรือวิชาสายกายาอยู่ พลังวิญญาณธาตุในร่างอสูรเหล่านี้มีส่วนช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กระบวนท่าของข้าได้” เมิ่งฝานตอบตามตรง
“มีเรื่องมหัศจรรย์เช่นนี้ด้วยหรือ?” หลิวเยียนผิงอุทาน “น่าเสียดายนักที่ข้ามิเคยฝึกฝนวิชาสายนี้เลย” ซึ่งหลี่เสวี่ยโหรวก็พยักหน้าเห็นพ้อง
