ท่ามกลางผู้คนร้อยพ่อพันแม่ที่หลั่งไหลเข้าสู่แดนอสูร ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดอาจมิใช่อสูรกายกระหายเลือด แต่มักจะเป็นมนุษย์ด้วยกันเอง ไม่ว่าจะเป็นคนจากสำนักอื่น หรือแม้แต่คนจากสำนักเดียวกันที่ลอบแทงข้างหลังก็ตาม อาจารย์ผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาค่อนชีวิต มีหรือจะมิรู้ซึ้งถึงความอำมหิตของกิเลสมนุษย์?
ทุกสรรพสิ่ง… ท่านล้วนประจักษ์แจ้งหมดสิ้นแล้ว!
คำกล่าวที่ว่า “ให้ทำตามใจ” แท้จริงแล้วคืออาญาสิทธิ์ที่บอกว่า หากใครหน้าไหนกล้าล่วงเกินเมิ่งฝาน จะปลิดชีพหรือทำให้มันพิการปางตายก็จงทำไปเถิด เพราะผู้เฒ่าแห่งหอศาสตราคนนี้จะกางปีกปกป้องศิษย์รักจากแรงเสียดทานภายนอกเอง
ส่วนเรื่องความปลอดภัยภายในแดนอสูรนั้น ผู้เฒ่าหลินหาได้กังวลใจไม่ เพราะท่านย่อมรู้ดีว่าด้วยตบะของเมิ่งฝานในยามนี้ ศิษย์จากสามสำนักที่เข้าไปนั้น แทบจะหาผู้ที่เป็นคู่ปรับของเขาไม่ได้เลยแม้แต่คนเดียว เว้นเสียแต่ว่าคนพวกนั้นจะร่วมมือกันรุมล้อมเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
ทว่าเมิ่งฝานมิใช่คนโง่เขลา มีหรือเขาจะหาเรื่องให้คนทั้งโลกเป็นศัตรูพร้อมกันในคราเดียว?
ไม่นานนัก เหล่าศิษย์จากสามสำนักในหุบเขาจันทร์ผีก็เคลื่อนพลเข้าสู่แดนอสูรจนหมดสิ้น
