งโทษพวกเรา พยายามขับไล่พวกเราออกไป แต่ข้ารู้ว่าสักวันหนึ่งข้าจะพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าท่านคิดผิด”
โรวาคาดหวังให้ราชาตกใจกับการเปิดเผยนี้ รู้สึกแย่กับวิธีที่พระองค์ปฏิบัติต่อแวมไพร์ในอดีตทั้งหมด แต่พระองค์เพียงแค่ยืนมองเขา
“พูดอะไรออกมาสิ! คิดถึงแวมไพร์ทั้งหมดที่ท่านประหารไปโดยไม่จำเป็นต้องฆ่า! ข้าพูดถูก ข้าพิสูจน์ให้ท่านเห็นแล้วว่าท่านผิด”
“นี่คือเหตุผลที่เจ้าตัดสินใจกลับมางั้นหรือ?” ราชาตอบในที่สุด “นั่นไม่ใช่เหตุผลที่กำจัดพวกคลั่ง เมื่อเจ้ากลายเป็นหนึ่งในนั้น เจ้าก็ไปไกลเกินกว่าที่เราจะเปลี่ยนแปลงเจ้าได้ วิธีคิดของเจ้า เราก็รู้แล้วว่ามันเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนร่างกายของเจ้ากลับมา เช่นเดียวกับเมื่อแวมไพร์อดอยากโลหิต ก็มีวิธีที่จะกลับคืนสู่สภาพเดิมได้ แน่นอนว่าย่อมมีวิธีสำหรับผู้ที่ติดโลหิตเช่นกัน”
มือของโรวาตอนนี้สั่นเทาด้วยความโกรธ เขาไม่เข้าใจ เขาทำอะไรมาตลอดเวลานี้? ทำไมเขาถึงพยายามอย่างหนักเพื่อแก้ปัญหานี้? มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เขาคิดว่าบางทีถ้าเขากลับไปหาราชาเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงนี้ พระองค์อาจจะอนุญาตให้พวกเขากลับไปอยู่ร่วมกับแวมไพร์ อยู่เคียงข้างกัน แต่ตอนนี้ราชากลับบอกว่านี่ไม่เคยเป็นไปได้เลย
“ทำไม! ทำไมท่านถึงปฏิเสธส่วนนี้ของแวมไพร์มากขนาดนี้!” โรวาตะโกน ขณะที่โลหิตยังคงไหลออกจากบาดแผลของเขา ยิ่งเขาเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดูเหมือนว่าเขาจะใกล้ความตายเร็วขึ้นเท่านั้น
“เพราะเร
