าต้องปกป้องมนุษย์” ราชาตอบ “นี่คือสิ่งที่ไม่ได้มีแค่เจ้า แต่แวมไพร์บางส่วนก็ไม่เข้าใจ มันคือภารกิจของเรา มันคือสิ่งที่เราเกิดมาบนโลกนี้เพื่อทำ”
ยืนแทบไม่ไหวบนสองเท้าที่สั่นคลอน โรวายังคงสั่นเทาด้วยความโกรธ
“เมื่อข้าฆ่าท่านได้แล้ว ข้าก็จะฆ่ามนุษย์อันมีค่าของท่านทั้งหมดด้วย”
ฟองอากาศแปลกๆ ก่อตัวขึ้นรอบๆ ร่างกายของโรวา และเกือบจะในทันที บาดแผลทั้งหมดที่เขามีก็ดูเหมือนจะหายไปต่อหน้าต่อตาของทุกคน
“เขากำลังรักษาตัวเองเหรอ?” เอมี่ถาม
“ไม่ เขาไม่ได้รักษา” ดไวท์ตอบ “โรวาเคยเป็นผู้นำของตระกูลที่สอง พวกเขามีความสามารถในการย้อนเวลาในพื้นที่เล็กๆ และตอนนี้ เขากำลังทำให้บาดแผลบนร่างกายของเขาเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน”
เมื่อบาดแผลทั้งหมดหายดีแล้ว โรวาก็เริ่มแปลงร่างกลับไปเป็นพวกคลั่งอีกครั้ง
“ข้ารู้ว่าท่านกำลังเหนื่อยนะท่านผู้เฒ่า ข้ารู้สึกและเห็นการเคลื่อนไหวของท่านช้าลงในช่วงท้ายของการต่อสู้” โรวากล่าว “ท่านคิดว่าการต่อสู้จบลงแล้ว และตอนนี้ท่านจะต้องเอาชนะข้าอีกครั้ง และข้าจะกลับมาไม่ว่าต้องใช้เวลากี่ครั้งเพื่อเอาชนะท่าน!”
แทนที่จะมองไปที่โรวา ในขณะนั้นราชากลับหันไปทางดไวท์
‘ไม่นะ ฝ่าบาท ได้โปรดอย่า’ ดไวท์อยากจะตะโกนออกมา เขารู้ว่าทำไมพระองค์ถึงมองมาทางเขา ‘ถ้าท่านทำเช่นนี้ ท่านจะตาย’
“เจ้าพูดถูก หากข้าต้องต่อสู้กับเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าก็จะเหนื่อยก่อนที่ความสามารถของเจ้าจะหมดลง” ราชากล่าว “ซึ่