บทที่ 67 ก่อนออกศึก ลับคมกระบี่สักครั้ง
แม้ภายในใจของเมิ่งฝานจะประจักษ์แจ้งในวิถีกระบี่เพียงใด ทว่าเขาก็ยังคงข่มความปรารถนาที่จะก้าวขึ้นสู่เวทีนั้นไว้ด้วยความระมัดระวัง
หากจะกล่าวตามสัตย์จริง การที่เหอหยิ่งพ่ายแพ้ต่อเจียงผั่วเยว่ในครานี้ อาจนับเป็นโชคดีในคราบคราวเคราะห์ก็เป็นได้ เพราะยามนี้สายตาจากสำนักอู๋จี๋และคุนหลุนต่างจับจ้องมาที่ซู่ซันมิวางตา เมื่อคนมากปากก็มาก ข่าวสารย่อมรั่วไหลออกไปอย่างไร้มิอาจกั้น
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากเหอหยิ่งสำแดงความไร้เทียมทานออกมาจนเกินงาม ย่อมกลายเป็นเป้านิ่งให้ศัตรูของสำนักจ้องทำลายล้าง หอกจากเบื้องหน้านั้นพอจะหลบเลี่ยงได้ ทว่าศรลับจากเบื้องหลังนั้นยากจะป้องกัน แม้จะกบดานอยู่ภายในซู่ซัน ทว่าใครจะรับประกันได้ว่ามิมีไส้ศึกแฝงกายอยู่ในเงา?
โชคดีที่เจ้าหมอนั่นปราชัยลง
แม้ฝีมือจะโดดเด่นจนน่าจับตา ทว่าก็ยังมิถึงขั้นเป็น ‘ภัยคุกคาม’ ที่ต้องกำจัดทิ้งโดยเร่งด่วน หากเป็นเมิ่งฝานที่ก้าวขึ้นไปโค่นเจียงผั่วเยว่ลงได้ สถานการณ์ย่อมพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ เขาคงถูกขึ้นบัญชี ‘สังหารล้างบาง’ จากสำนักคู่อริเป็นแน่
