งรู้สึกปวดท้องอยู่ไม่ว่าผู้รักษาจะพยายามทำอะไร ก็ไม่สามารถทำให้ความเจ็บปวดหายไปได้เมื่อผู้รักษาทำเสร็จ ควินน์ก็ตัดสินใจไปเยี่ยมเขาด้วยหวังว่าเขาอาจจะทำอะไรได้ด้วยพลังฉีของเขา
เมื่อเขาเข้าไปในห้อง เขาก็เห็นเดนนิสนอนอยู่บนเตียงพยาบาลดวงตาของเขาดูเหนื่อยล้าและกึ่งหลับกึ่งตื่นเขาไม่เคยเห็นเดนนิสในสภาพนี้มาก่อน
ควินน์วางมือบนหน้าอกของเดนนิสเดนนิสรู้ว่าควินน์กำลังทำอะไร เพราะเขาเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย และความเจ็บปวดก็เริ่มหายไป
“ขอบคุณนะควินน์” เดนนิสตอบไอสองสามครั้งหลังจากนั้น
“นายรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?” ควินน์ถาม
เดนนิสส่ายหัว
“อย่างที่ฉันบอกเด็กผู้หญิงคนนั้นไปก่อนหน้านี้ ฉันรู้สึกสบายดี แข็งแรงเหมือนเดิมแล้วเมื่อสองสามวันก่อน ก็มีอาการปวดท้องเล็กน้อยฉันคิดว่าอาจจะเป็นเพราะกินอะไรไม่ดีเข้าไปฉันรู้ว่าไม่ควรกินพิซซ่าชิ้นที่ตกพื้นชิ้นนั้นแต่กฎห้าวิไงล่ะ
อาการปวดเริ่มแย่ลง แล้วก็เป็นแบบนี้ ทั้งหมดก็เพราะพิซซ่าชิ้นเดียว” เดนนิสอธิบาย
ก่อนจากไป ควินน์บรรเทาความเจ็บปวดให้เดนนิสอีกครั้งแล้วก็ไปคุยกับคนอื่นๆเขาไม่แน่ใจนักว่ามันเป็นเพราะพิซซ่าชิ้นนั้นจริงๆแม้ว่าผู้รักษาจะบอกว่าไม่มีเหตุผลให้ต้องตื่นตระหนก
ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อาการที่แย่ที่สุดก็ผ่านไปแล้วและเดนนิสอาจแค่ต้องการเวลาพักผ่อนไม่นานเขาก็จะกลับมาเป็นปกติ
ควินน์หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นก่อนจะไปคุยกับคน
