ร่งรอบตัว แต่เมื่อมองดูอีกสองคน เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย แต่พวกเขากลับบอกว่าเขาเป็นหัวหน้า
‘เขาเป็นหัวหน้าจริงๆ หรือแค่ตัวแทน?’
“ดีมาก ควินน์ ผมหวังว่าเราสองคนจะเข้ากันได้ ทำไมเราไม่เข้าไปข้างในกันล่ะ”
ทั้งสองกลุ่มเริ่มเดินเข้าไปในฐานศูนย์พักพิงหลัก และขณะที่ทำเช่นนั้น แมนทิสก็อธิบายสถานการณ์
“คุณเห็นไหม คนของคุณบางคนบ่นว่าราคาของเราสูงเกินไป ดังนั้นในตอนนั้นพ่อค้าของเราจึงเสนอข้อเสนอแนะบางอย่าง เพื่อความสนุกเล็กน้อย พวกเขาเสนอให้เล่นเกม เงื่อนไขถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจนก่อนที่พวกเขาจะตกลงเล่น ถ้าพวกเขาชนะ เราจะให้ส่วนลด ถ้าพวกเขาแพ้ พวกเขาจะต้องซื้อสินค้าตามราคาที่กำหนด พวกเขาไม่สามารถเดินหนีไปได้”
“พึ่บ” เดนนิสส่งเสียงหงุดหงิด การได้ยินเรื่องนี้ดูเหมือนจะทำให้เขาหงุดหงิด ดูเหมือนว่าเขาเคยได้ยินเรื่องราวที่คล้ายกัน แต่เป็นทางฝั่งอีกา
“เมื่อกลุ่มของคุณแพ้อย่างยุติธรรม พวกเขาอ้างว่าเราโกง แต่พวกเขาไม่สามารถบอกได้ว่าโกงอย่างไรหรือพิสูจน์ได้ เราถือว่าข้อกล่าวหาร้ายแรงมาก และตอนนี้พวกเขาก็ปฏิเสธที่จะจ่าย นั่นคือตอนที่ผมขอให้บลิปเข้ามาแทรกแซง”
“รู้จักพวกคุณดี พวกคุณคงโกงจริงๆ นั่นแหละ” เดนนิสกล่าว
“ตอนนี้ผมเห็นแล้วว่าพวกเขาได้สมองเล็กๆ ที่ดื้อรั้นมาจากไหน เมื่อพวกเขามีคนอย่างคุณเป็นผู้นำ” ชายหัวล้านตาโตกล่าว
“ถ้าคุณคิดว่าเราโกงจริงๆ คุณก็เล่นเกมเองได้นะ?” แมนทิสถาม
ในตอนนั้น ดูเหมือนว่าเดนน
