่าคือการโจมตีด้วยลมที่ดูเหมือนจะทำให้เกิดบาดแผลทั่วร่างกายของเขา ปีเตอร์พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเพิกเฉยต่อการโจมตีทั้งหมด และเริ่มมุ่งความสนใจไปที่คนๆ หนึ่งโดยเฉพาะ
ในที่สุด เขาก็คว้าข้อมือคนหนึ่งไว้ได้ ยกพวกเขาขึ้นไปในอากาศและทุ่มลงพื้น ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ชายคนนั้นก็สลบไปหรือเสียชีวิตอย่างแน่นอน สิ่งหนึ่งที่แน่ใจคือ เขาจะไม่ลุกขึ้นมาอีกแล้ว
แพมสังเกตเห็นว่าการสู้แบบนี้ไร้ประโยชน์ ปีเตอร์จะสามารถจัดการพวกเขาไปทีละคน เธอเองก็ต้องเข้าร่วมการต่อสู้ด้วย เมื่อปีเตอร์เหวี่ยงหมัดอีกครั้ง ในเวลาที่เหมาะสม เธอก็ยกเสาดินขึ้นมา พุ่งตรงไปที่ข้อศอกของเขา มันพุ่งขึ้นมาด้วยความเร็วและแรงจนเมื่อมันกระแทก ไม่เพียงแต่หยุดการโจมตีของปีเตอร์เท่านั้น แต่มันยังหักแขนของเขาด้วย
‘เมื่อแขนข้างหนึ่งใช้การไม่ได้ พลังโจมตีของเขาจะอ่อนลงอย่างมาก’ แพมคิด
แต่ดูเหมือนความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของเธอกำลังจะเป็นจริง ปีเตอร์ถอยห่างจากอาจารย์ และต่อหน้าต่อตาของเธอเอง แพมเห็นกระดูกในแขนของปีเตอร์สมานกันจนเหมือนใหม่
“นายเป็นตัวอะไรกันแน่?” แพมถาม
“เธอไม่ควรคิดโจมตีฉันเลย”
