์ธรรมดา การเตะและการชกของเขากำลังทำร้ายข้า!’ บอร์เดนคิด
คมลมสองสายพุ่งมาทางบอร์เดน เขายกแขนขึ้นป้องกันการโจมตี ปกติผิวหนังของเขาจะแข็งพอ โดยเฉพาะบริเวณแขนที่เกล็ดของเขามองเห็นได้ชัดเจนกว่า แต่การโจมตีนั้นเจาะลึกเข้าไปมาก
เขาใช้พลังงานผลักคมลมออกไปข้างนอก พลางเหวี่ยงแขน การโจมตีเจาะลึกเข้าไปอีก แต่พวกมันก็สลายไปเช่นกัน
เมื่อล้มลงกับพื้น ก็เห็นเลือดสีเขียว บอร์เดนไม่เคยบาดเจ็บหนักขนาดนี้มาก่อนเลยตั้งแต่เขาอยู่ในโลกแวมไพร์ นี่เป็นครั้งแรกในขณะที่เขายังเป็นบอร์เดนตัวเล็ก ปกติการต่อสู้จะไม่นานพอ หรือไม่เขาก็จะตัดสินใจไม่เข้าไปเกี่ยวข้องเพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บอย่างที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้
เพราะมันง่ายๆ ถ้าเขาไม่จบการต่อสู้ภายในสิบนาทีและใช้พละกำลังทั้งหมดในการต่อสู้ เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน เขารู้สึกอ่อนแรงอยู่แล้วหลังจากการแปลงร่าง ดังนั้นเขาจึงมักจะเหลือพลังงานไว้เล็กน้อยเพื่อหนี ตอนนี้ เมื่อเชื่อใจควินน์ ก็ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น และเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้จนถึงจุดนี้
“ท่านทำผิดพลาดที่ทำร้ายข้าแบบนี้” บอร์เดนกล่าว “ท่านเห็นไหม ข้าเรียนรู้จากพี่น้องของข้าว่ามีบางอย่างพิเศษเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ของข้า”
เมื่อลุกขึ้นจากพื้น ดันแคนกำลังสงสัยว่าเขาควรจะโจมตีหรือไม่ ขนบนแขนของเขาลุกชันเมื่อมองดูบอร์เดน เขากลัวว่าถ้าเขาทำ บางทีเขาอาจจะเป็นฝ่ายที่บาดเจ็บ
“ยิ่งข้าบาดเจ็บมากเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งแข็ง
