์อสูรตัวนั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ในขณะที่มันหลับอยู่”
ทันใดนั้น สัตว์อสูรที่ดันแคนขี่อยู่ก็เริ่มวิ่งวนเป็นวงกลม จากนั้นมันก็ยกขาหน้าสองข้างขึ้นเพื่อให้ดันแคนตกลงมาจากมันในที่สุด
คนอื่นๆ คิดว่าสัตว์อสูรผู้น่าสงสารคงถูกทรมานให้ทำงานให้เขา และคงจะวิ่งหนีไปเฉยๆ แต่นั่นไม่เคยเป็นแผนของมัน
มันวิ่งไปรอบๆ จนกระทั่งพบสิ่งที่มันกำลังมองหา ใช้หนวดที่ยังไม่บาดเจ็บ มันพันรอบหินก้อนเล็กๆ จากนั้นมันก็มองไปในทิศทางของควินน์ ไม่ใช่ดันแคน
“อย่าบอกนะว่ามันกำลังวางแผนจะ…”
ก่อนที่ควินน์จะพูดจบประโยค เขาก็เห็นหินก้อนนั้นลอยข้ามหัวเขาไป มันลอยไปไกลและกว้าง และในที่สุดก็ตกลงบนหัวของสัตว์อสูรขนาดใหญ่
“มีโอกาสไหมที่นั่นจะไม่ปลุกสัตว์อสูร” ควินน์คิด มองไปทางอื่นและไม่อยากเห็น
“โฮกกกกกกก” เสียงคำรามดังสนั่นไปทั่วภูเขาไฟ และรู้สึกเหมือนทั้งห้องกำลังสั่นสะเทือน
