ไม่นานนัก วอร์เดนก็ตัดสินใจออกจากวิหารและมุ่งหน้ากลับไปยังเป้าหมายเดิม นั่นคือปราสาท ผลกระทบทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นกับซิลนั้นหนักหนาเกินไป ถ้าเขามาคนเดียว บางทีวอร์เดนอาจจะลองเข้าไปสำรวจในวิหารแล้ว แต่เมื่อซิลมีสติมากกว่าปกติ มันก็เป็นไปไม่ได้เลย ถ้าซิลบ่น ราเทนก็จะบ่นตาม ซึ่งสุดท้ายก็จะทำให้วอร์เดนปวดหัวอย่างหนัก
ในที่สุด เขาก็มาถึงปราสาท หรืออย่างน้อยก็เชิงปราสาท เพราะเมื่อเขามองขึ้นไป ก็เห็นบันไดยาวกว้างทอดขึ้นไปจนถึงลานกว้าง ก่อนที่จะต้องเดินผ่านประตูเข้าไป
“ฉันเกลียดบันไดพวกนี้เสมอเลย” วอร์เดนพูดพลางเริ่มก้าวเดินขึ้นไปอย่างไม่เต็มใจ มันง่ายกว่าที่เขาจำได้ครั้งสุดท้ายมาก ดูเหมือนว่าในปีที่ผ่านมา ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากการฝึกทหาร
ก่อนหน้านี้เขาคิดว่ามันคงไม่ช่วยอะไรมาก แต่จริงๆ แล้วเขาผ่านอะไรมามากกว่าที่คาดไว้ที่โรงเรียนมาก จริงๆ แล้ววอร์เดนมีร่างกายที่เหนือกว่าความต้องการทางกายภาพของมนุษย์ปกติอยู่แล้ว ไม่ถึงกับเท่าแวมไพร์ แต่อย่างน้อยก็เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป
มีเหตุผลบางอย่างสำหรับเรื่องนั้น ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาไม่เคยคิดว่าร่างกายของเขาจะพัฒนาไปได้มากกว่าที่เป็นอยู่ โดยปราศจากความช่วยเหลือจากตระกูลเบลด
นอกจากการนำร่างกายไปอยู่ในสถานการณ์สุดขั้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยังมีข้อเท็จจริงที่ว่าเขาได้รับยาเม็ดเลือดจากโลแกน ซึ่งช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาทุกครั้งที่กิน แม
