บทที่ 51 ประตูหอคัมภีร์เปิดรับเจ้า
วันรุ่งขึ้น เมิ่งฝานพกป้ายคำสั่งของผู้อาวุโสหลินมุ่งหน้าไปยังหอคัมภีร์
ผู้อาวุโสหลินเอ่ยกำชับไว้ว่าได้แจ้งแก่ ‘ผู้เฒ่าหวัง’ แห่งหอคัมภีร์ไว้แล้ว เพียงยื่นป้ายคำสั่งนี้ออกไป เส้นทางในหอคัมภีร์ย่อมราบรื่นไร้สิ่งกีดขวาง ขอเพียงอย่าริอ่านขึ้นไปบนชั้นที่ห้าก็พอ
และเหตุการณ์ก็เป็นเช่นนั้นจริง หลังจากเมิ่งฝานแสดงป้ายคำสั่งที่ทางเข้า ก็ไม่มีผู้ใดก้าวเข้ามาขัดขวางการศึกษาคัมภีร์ของเขาอีกเลย
เมิ่งฝานด่ำดิ่งลงสู่มหาสมุทรแห่งสรรพวิชา เขาขลุกตัวอยู่เพียงชั้นแรกของหอคัมภีร์ตลอดทั้งวัน
การซึมซับเจตจำนงจากหินจารึกเทพกระบี่นั้น แท้จริงแล้วคือการรับสืบทอดมรดกของผู้อื่น ทว่าการศึกษากระบี่ในหอคัมภีร์แห่งนี้ เมิ่งฝานกำลังเรียนรู้และขัดเกลาสิ่งที่เป็นของตนเองอย่างแท้จริง
แม้หอคัมภีร์แห่งสำนักกระบี่ซู่ซันจะมีวิชากระบี่มากมายมหาศาลปานใด แต่เมิ่งฝานกลับมิได้มีใจนึกอยากจะฝึกฝนตามตำราเล่มไหนเลยแม้แต่เล่มเดียว
เขาเพียงต้องการศึกษาพื้นฐานและแก่นแท้จากวิชาเหล่านี้ เพื่อสร้างสรรค์วิชา ‘หมื่นกระบี่คืนสำนัก’ ในแบบฉบับของตนเองขึ้นมา
