บทที่ 52 ท่าแรก ‘กระบี่มา’
เมื่อกลับมาถึงห้องพักในหอศาสตรา เมิ่งฝานล้มตัวลงนอนบนเตียง พลางรู้สึกว่าทุกสิ่งที่ผ่านมานั้นช่างดูห่างไกลจากความจริงยิ่งนัก
ในช่วงระยะหลังมานี้ เทพีแห่งโชคลาภดูจะเมตตาเอ็นดูเขามากเกินไปเสียจนน่าประหลาดใจ
เขามิอาจรู้ได้เลยว่านี่คือวาสนาที่แท้จริง หรือเป็นเพียงเมฆหมอกก่อนพายุจะมาเยือน
เมิ่งฝานเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า ‘วาสนาของคนเรานั้นมีจำกัด’ หากใช้โชคลาภทั้งหมดไปตั้งแต่เนิ่น ๆ ช่วงเวลาที่เหลือย่อมต้องเผชิญกับคราวเคราะห์เป็นแน่
เมิ่งฝานสะบัดศีรษะเบา ๆ เพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่านเหล่านั้นออกไป ก่อนจะนั่งขัดสมาธิลงเพื่อเริ่มเข้าสู่การฝึกฝนวิทยายุทธ์
ไม่ว่าจะเป็นโชคดีหรือคราวเคราะห์ สุดท้ายก็ต้องพึ่งพาพลังความสามารถของตนเองเป็นที่ตั้ง!
ต้องยอมรับว่าการฝึกฝนของเมิ่งฝานในยามนี้ค่อนข้างซับซ้อนและหลากหลายยิ่งนัก! ทั้ง เคล็ดวิชาลมหวนลี้ลับ คัมภีร์แปรสายฟ้าพลังบริสุทธิ์หยาง และ วิถีสมาธิแห่งเทพซีหวง
เขากำลังเดินบนเส้นทางสามสายพร้อมกัน ซึ่งมิอาจละทิ้งสายใดสายหนึ่งไปได้เลย
