เป็นที่ชัดเจนว่าเขาตัดสินใจที่จะจากที่นี่ไปแล้ว และเขาหมายความตามนั้นเมื่อบอกว่าจะไปเดี๋ยวนี้
ควินน์รู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย อาร์เธอร์เป็นเหมือนกำลังเสริมของเขาเสมอในสถานการณ์ที่ยากลำบากในการเจรจา เป็นเพราะเขา แวมไพร์หลายคนจึงเลือกที่จะไม่แตะต้องเขา เมื่อเขาจากไป ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป
เมื่อตระหนักถึงเรื่องนี้ ควินน์ก็รู้สิ่งหนึ่งแล้ว เขาไม่อยากอยู่ที่นี่ เขาอยากกลับไปโลก ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเขา ปัญหาคือเป็นครั้งแรกที่เขาจะต้องเจรจาโดยไม่มีวินเซนต์หรืออาร์เธอร์
ขณะที่กำลังคิดเรื่องนี้ เขารู้สึกถึงสัมผัสที่อ่อนโยนบนไหล่ซ้ายของเขา แล้วก็อีกข้างบนไหล่ขวา เมื่อหันศีรษะ เขาก็เห็นอัศวินร่วมรุ่นทั้งสองคนวางมือลงบนนั้น
“ไม่ต้องห่วง ควินน์” เอ็ดเวิร์ดกล่าว
“พวกเราอยู่ข้างนาย” ลีโอก็กล่าวเช่นกัน
แม้ในสถานที่แบบนี้ เขาก็ยังมีคนที่ห่วงใยเขา และเขาได้พบกับผู้คนที่ยอดเยี่ยมในถิ่นฐานแวมไพร์
‘ถ้าเพียงแต่จะมีทางให้พวกเราทุกคนกลับไปด้วยกันได้’
มุ่งหน้ากลับไปยังปราสาท สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือตอนนี้เขารู้แล้วว่าข้อสงสัยของเขามีแนวโน้มที่จะเป็นจริง ราชาองค์แรกยังมีชีวิตอยู่และน่าจะอยู่บนโลก ตอนนี้ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เขาปรารถนาที่จะได้คุยกับวินเซนต์เกี่ยวกับเรื่องนี้
บอกเขาว่าทำไมเขาถึงคิดว่าราชาองค์แรกช่วยเขาสร้างระบบที่ใช้ในหนังสือ เขาเดินหน้าต่อไปจนกระทั่งในที่สุดเขาก็นั่งลงบนบัลลังก์ขนาดใหญ่ที่หันหน้าไปทางก
