หลังจากฟันออกไปแล้ว ลีโอก็เดินกลับไปยังที่ที่คนอื่นๆ อยู่ นี่เป็นก่อนที่ประตูจะพังลงมาเสียอีก
จากอีกด้านหนึ่ง ได้ยินเสียงกรีดร้องดังออกมา หลายตัวเริ่มทุบประตู นี่ทำให้โลแกนและวอร์เดนนึกถึงการไล่ล่าอันน่าสะพรึงกลัวครั้งที่แล้ว แต่ครั้งนี้อย่างน้อยพวกเขาก็มีลีโอ… ใช่ไหม? นั่นคือสิ่งที่พวกเขาคิด
อย่างไรก็ตาม ลีโอเดินต่อไปเรื่อยๆ จนตอนนี้เขายืนอยู่ข้างหลังพวกเขาแล้ว
“ฉันจะไม่ช่วยพวกนายในครั้งนี้” ลีโอพูด “พวกนายควรจะจัดการเรื่องนี้ได้ ฉันควรจะเก็บแรงไว้เผื่อมีอะไรที่แข็งแกร่งกว่ารออยู่ข้างหน้า”
ตอนนี้ พวกเด็กๆ ดูประหม่ามาก บอร์เดนกระโดดลงจากไหล่ของวอร์เดนและเริ่มทุบกำปั้นเข้ากับมืออีกข้าง “ลุยกันเลย!” เขาเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะมาถึง
ด้วยจำนวนเวนดิโก้ที่คาดว่าอยู่ฝั่งตรงข้าม โลแกนจึงตัดสินใจเปลี่ยนไปใช้ชุดป้องกัน สิ่งที่เขาไม่ต้องการให้เกิดขึ้นคือสัตว์ประหลาดบ้าคลั่งพวกนั้นจะสามารถกัดเนื้อสดๆ ของเขาได้
ในที่สุด ประตูส่วนหนึ่งก็พังลงมา และมันพังมาทางพวกเขา โชคไม่ได้อยู่ข้างพวกเขา ถ้าประตูพังไปอีกด้าน บางทีมันอาจจะทับพวกมันไปได้บ้าง ซึ่งทำให้โลแกนคิดว่าบางทีลีโออาจจะจงใจทำแบบนี้
ตอนแรก เห็นเวนดิโก้ตัวหนึ่งกระโดดขึ้นไปและลงจอดบนส่วนที่หนาของประตูโรงเก็บเครื่องบินที่พัง ไม่นานหลังจากนั้น ฝูงพวกมันก็ปีนและกระโดดข้ามกำแพงวิ่งตรงมาทางพวกเขา
มีระยะห่างประมาณยี่สิบเมตรระหว
