บทที่ 48 สามศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์บนแท่นสามจักรพรรดิ
รุ่งสางของวันต่อมา เมิ่งฝานเดินทางมายังชั้นสองของหอศาสตราตามกิจวัตรปกติ
เมื่อผู้เฒ่าหลินทอดสายตามองเมิ่งฝาน ซึ่งบัดนี้ก้าวข้ามขีดจำกัดเข้าสู่ ระดับวรยุทธ์แท้จริง ได้สำเร็จ กลับมิได้แสดงสีหน้าประหลาดใจแม้แต่น้อย
สืบเนื่องจากเมื่อวานนี้ ท่านได้ประจักษ์แจ้งแล้วว่าวิชาควบคุมกระบี่ของเมิ่งฝานรุดหน้าถึงขั้นกุมบังเหียนกระบี่ยาวสิบเล่มได้พร้อมกัน ดังนั้นการที่เขาจะทะลวงคอขวดข้ามคืนย่อมเป็นเรื่องที่อยู่ในความคาดหมายของท่านโดยสิ้นเชิง แม้แต่เรื่องที่เมิ่งฝานใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนในการบรรลุวิชาควบคุมกระบี่สิบเล่ม ผู้เฒ่าหลินก็เริ่มจะชินชาเสียแล้ว
ในกาลก่อน ยามที่ท่านมอบหมายภารกิจ มักจะประเมินระยะเวลาที่เหมาะสมไว้ให้เสมอ ทว่าเมิ่งฝานกลับทำสำเร็จล่วงหน้าอย่างเหนือชั้นจนทำให้ท่านต้องตกตะลึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า บัดนี้ท่านจึงเริ่มปรับตัวได้ ไม่ว่าลูกศิษย์ผู้นี้จะสร้างปาฏิหาริย์ที่ผิดแผกเพียงใด ท่านก็มองว่าเป็นเรื่องสามัญไปเสียแล้ว ความสงบเยือกเย็นในครั้งนี้ มิใช่การแสร้งทำเหมือนคราก่อน ๆ หากแต่เป็นความรู้สึกที่กลั่นออกมาจากใจจริง
