“ดีมาก ด้วยอัตราความก้าวหน้าเช่นนี้ บางทีในอีกสองปีข้างหน้า เจ้าอาจจะสามารถสยบ เย่ฉินซิน ได้จริง ๆ” ผู้เฒ่าหลินมองลูกศิษย์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเมตตาและภาคภูมิใจ
เมิ่งฝานคลี่ยิ้มบางพลางตอบกลับอย่างมั่นใจว่า “ท่านอาจารย์ มิใช่แค่บางทีขอรับ แต่ศิษย์ต้องชนะอย่างแน่นอน!”
สำหรับนักบำเพ็ญเพียรระดับเทียนหยวนเพียงคนเดียว ประกอบกับระยะเวลาที่เหลืออีกเกือบสองปี เมิ่งฝานจึงมิได้เก็บมาเป็นกังวลแม้แต่น้อย หากจะกล่าวตามตรง เขาย่อมมีความหยิ่งทะนงอยู่บ้าง แต่นั่นก็เป็นความทะนงที่ตั้งอยู่บนรากฐานของความสามารถอันแท้จริง
“ในเมื่อเจ้าเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับวรยุทธ์แท้จริง จากนี้ข้าจะไม่เคี่ยวเข็ญเจ้าจนเกินไปนัก เจ้าจงหมั่นบำเพ็ญให้รากฐานมั่นคง และทำความคุ้นเคยกับพลังในระดับนี้เสียก่อน” ผู้เฒ่าหลินกำชับ
