การฝึกฝนอย่างหนักหน่วงบนเขาเทียนซานเพื่อเร่งเร้าพลังอย่างบ้าคลั่งเช่นที่ผ่านมานั้น ท่านผู้เฒ่าตั้งใจจะงดเว้นไว้ชั่วคราว ทว่าสิ่งที่ท่านมิอาจล่วงรู้ได้เลยคือ ต่อให้ไม่มีการชี้นำจากท่าน เมิ่งฝานก็สามารถทะยานขึ้นสู่ระดับที่สามหรือสี่ของวรยุทธ์แท้จริงได้อย่างรวดเร็วอยู่ดี เนื่องจากภายในกายของเขายังมี ต้นกำเนิดกระบี่ มหาศาลที่สะสมไว้และยังมิได้ถูกนำออกมาใช้
“ท่านอาจารย์ ต่อจากนี้ศิษย์ควรจะมุ่งเน้นการฝึกฝนไปในทิศทางใดเป็นหลักขอรับ?” เมิ่งฝานเอ่ยถาม
สำหรับคำถามนี้ ดูเหมือนผู้เฒ่าหลินจะเตรียมคำตอบไว้ในใจอยู่ก่อนแล้ว ท่านยิ้มพลางย้อนถามอย่างรู้ทันว่า “เจ้าเด็กคนนี้ ถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วใช่หรือไม่? เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับวรยุทธ์แท้จริงแล้ว เจ้าคิดว่าควรจะทุ่มเทแรงกายแรงใจไปที่ด้านใดกันเล่า?”
เมิ่งฝานเอ่ยถามไปทั้งที่รู้อยู่เต็มอก เพราะเมื่อบรรลุถึงระดับวรยุทธ์แท้จริงแล้ว ย่อมหมายความว่าเขามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเริ่มฝึกฝน วิชากวนเซี่ยงได้เสียที ทว่าเขายังขาดไร้ซึ่งเคล็ดวิชาบำเพ็ญภาวนา ต่อให้ดั้นด้นไปยังหอพระคัมภีร์ อย่างมากก็ได้เพียงวิชาพื้นฐานสามัญเท่านั้น ซึ่งเมิ่งฝานตระหนักดีว่ามันย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน
