กาวินให้รายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับแวมไพร์สองคนที่เขาเคยเห็น และมีลักษณะเด่นอยู่อย่างหนึ่งคือ เสื้อผ้าที่แวมไพร์สวมใส่ ขนสัตว์ที่เขามักจะสวมรอบคอของเขา นี่คือจุดที่วินเซนต์สังเกตเห็น เขารู้ว่ามันคือผู้นำตระกูลที่แปด ตระกูลสนัคเกอร์
ขณะเดินไปยังปราสาท เขามองว่านี่เป็นสัญญาณที่ดี ความสามารถของตระกูลที่แปดคือโทรจิต ด้วยเหตุนี้ ตระกูลนี้จึงได้รับการปฏิบัติเป็นอย่างดีในฐานะผู้สื่อสาร แต่วินเซนต์รู้สึกขอบคุณมากกว่าที่มันไม่ใช่ความสามารถที่อันตรายกว่า
ถ้าเป็นเช่นนั้น หากเกิดการต่อสู้ขึ้น เขาจะต้องมีมากกว่าตัวเองสำหรับเรื่องแบบนี้ ถ้าถึงคราวจำเป็น เขาสามารถพึ่งพาสิ่งที่เขาพกติดตัวมาเสมอได้
ภายในห้อง เคธีกำลังพิจารณาบางอย่างอย่างจริงจังในตอนนี้ ว่าจะฆ่าตัวตายหรือไม่ ดูเหมือนว่าจะเป็นทางออกที่ง่ายกว่าสำหรับเรื่องแบบนี้ เธอไม่อยากจะผ่านเรื่องนั้น… เธอไม่อยากจะผ่านสิ่งที่ผู้หญิงคนอื่นๆ ต้องเจอ
แต่ก่อนที่เธอจะได้ตัดสินใจ ประตูก็เปิดออกแล้ว และชายหนุ่มแวมไพร์จากเมื่อก่อนก็เดินเข้ามา ข้างหลังเขาประตูถูกปิด และตอนนี้มีเพียงเขากับเธออยู่ในห้อง
ชายคนนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว และสวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาว ในมือของเขาถือแก้วที่เต็มไปด้วยของเหลวสีแดง และเขาจะดมมันอยู่ตลอดเวลาพร้อมกับยิ้ม
“ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?” เคธี่ถาม โดยหวังว่าจะซื้อเวลา แต่เธอไม่รู้จริงๆ ว่าจะเอาไปทำอะไร แต่ทุกวินาทีที่เพิ่มเข้ามาในชี
