ความรู้สึกที่เคธี่กำลังเผชิญขณะที่ถูกพาเดินผ่านเมือง เป็นสิ่งที่เธอไม่ได้รู้สึกมานานแล้ว ความรู้สึกที่เธอเคยมีเมื่อครั้งแรกที่มายังสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้กำลังกลับมาอีกครั้ง มันคือความกลัว ขนทุกเส้นบนร่างกายของเธอสั่นสะท้าน
การถูกพาตัวไปโดยคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิง แถมยังเป็นแวมไพร์แปลกหน้าอีกด้วย คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเธอ เขาวางแผนจะทำอะไร ทำไมต้องเป็นเธอ ไม่ใช่คนอื่น? ขณะที่คิดถึงเรื่องเหล่านี้ สิ่งอื่นก็ผุดขึ้นมาในใจของเธอ เป็นครั้งแรกที่เธอถามหาใครบางคน วินเซนต์อยู่ที่ไหน?
เธอไม่อยากจะเชื่อเลย แต่ตอนนี้เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับวินเซนต์ แต่ไม่ใช่สำหรับคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงปราสาท ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเป็นปราสาทไหน แต่เป็นหนึ่งในสิบสี่ปราสาทที่ตั้งตระหง่านอยู่รอบๆ สิ่งที่เธอสังเกตเห็นคือคนที่เธอมาด้วยดูเหมือนจะมีอำนาจบางอย่าง
เมื่อพวกเขาเข้าไปในปราสาท เช่นเดียวกับตอนที่อยู่กับวินเซนต์ ทุกคนต่างทักทายแวมไพร์สองคนที่มากับพวกเขา มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เธอคิดว่าบางทีวินเซนต์อาจจะเป็นราชา นั่นคือเหตุผลที่ทุกคนเต็มใจที่จะติดตามเขา แต่ตอนนี้เมื่อเห็นแบบนี้ มันทำให้เธอตระหนักว่าระบบโลกแวมไพร์นั้นซับซ้อนกว่าที่พวกเขาคิดไว้แต่แรกมาก
“คุณจะพักอยู่ที่นี่” ชายหนุ่มกว่าในสองคนนั้นพูด คนแรกมีผมสั้นสีดำตั้งๆ และสวมเสื้อคลุมขนสัตว์บางชนิด ส่วนอีกคน เขาเป็นสุภาพบุรุษสูงวัย เขาไม่ได้
