ตามคำขอ เคธี่ถูกพาตัวออกมาจากห้องขัง และทั้งจิมกับวินเซนต์ก็กำลังเดินทางกลับปราสาทพร้อมกับเธอ นี่เป็นครั้งแรกที่เคธี่ได้ออกจากห้องขังและมีสติครบถ้วน เธอจึงหันมองไปรอบๆ ซึมซับทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็น ซึ่งเป็นภาพที่น่าทึ่ง
ทุกอย่างรอบตัวดูราวกับสร้างขึ้นในยุควิกตอเรีย แต่ก็มีร่องรอยของเทคโนโลยีสมัยใหม่ปรากฏให้เห็นในบางจุด สังคมไร้เงินสด เด็กๆ เล่นกับเครื่องเสมือนจริง และยังมีระบบจัดส่งอัตโนมัติ ยานพาหนะที่ดูเหมือนจะเคลื่อนที่ได้เองโดยไม่ต้องมีคนควบคุม
“นี่ฉันอยู่ที่ไหนกันแน่?” เคธี่ถาม
“หุบปาก! อย่าพูดกับท่านแบบนั้น!” จิมตวาดใส่หญิงสาว และดูเหมือนเขาจะง้างมือจะฟาดท้ายทอยเธอเพื่อสั่งสอน แต่วินเซนต์หันกลับมาก่อนที่เขาจะทำเช่นนั้น และดวงตาของเขา…จิมอ่านดวงตาของเขาได้…มันกำลังบอกให้เขาหยุด
“เธอไม่จำเป็นต้องรู้” วินเซนต์กล่าวขณะที่พวกเขายังคงเดินต่อไปยังปราสาท
เธอเข้าใจชัดเจนว่าชายคนนี้คือผู้มีอำนาจ และเขาคือผู้วางแผนทั้งหมดที่ไนท์คลับ บางทีเขาอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเด็กผู้ชายหายตัวไปก่อนหน้านี้ด้วย คำถามคือ จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอและคนอื่นๆ
เมื่อเธอได้สติ พวกเขากำลังเดินผ่านโถงทางเดินของคุก และเธอได้เห็นสิ่งที่เธอเคยจินตนาการได้แค่ในฝันร้าย หรือบนจอภาพยนตร์เท่านั้น
‘นี่คือนรกหรือเปล่า?’ เธอคิด ถ้าเธอตายแล้วมาอยู่ในที่แบบนี้ เธอก็คงเชื่ออย่างแน่นอน
