คุณ ก็ไปทำอย่างอื่น” เคธี่กล่าวด้วยรอยยิ้มหวาน
วินเซนต์หันศีรษะและมองเธอตลอดเวลาที่เขาพูดและฟัง เขามองไปยังฝูงชนราวกับกำลังพยายามหาคำตอบเมื่อเขามองมาที่เธอ นั่นคือตอนที่เธอตระหนักว่าชายคนนี้หล่อเหลาเพียงใดแต่ไม่เพียงเท่านั้น… ดวงตาของเขาช่างเหงาเหลือเกิน
“อย่างที่คาด คำตอบโง่ๆ จากคนที่ไม่ได้เข้าใจถึงน้ำหนักหรือไม่มีความรับผิดชอบใดๆ” วินเซนต์กล่าว
เคธี่อยากจะสวนกลับ ชายคนนี้เป็นคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิงและเธอก็แค่พยายามทำให้เขารู้สึกดีขึ้นแต่กลับถูกเรียกว่าคนโง่แต่ทันใดนั้น ชายคนนั้นก็ลุกขึ้นยืน
“มีบางสิ่งที่คุณควบคุมไม่ได้ในชีวิต” วินเซนต์กล่าว“และนี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น”
ในขณะนั้น เสียงฟ่อก็ดังขึ้นและตามมาด้วยแก๊สที่เริ่มเข้าสู่ห้องคลับกำลังเต็มไปด้วยแก๊สบางคนเริ่มกรีดร้อง ขณะที่บางคนล้มลงกับพื้น
พวกเขาทุบประตู แต่มันก็ไร้ประโยชน์เพราะสถานที่ทั้งหมดถูกล็อกและเสียงของพวกเขาก็ไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังมาก
ในไม่ช้า แม้แต่การมองเห็นของเคธี่ก็เริ่มพร่ามัวแต่เธอก็เห็นว่าชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องทั้งหมดนี้และในที่สุด เธอก็หมดสติไป พร้อมกับมนุษย์ทุกคนในคลับ
