นียภาพของผู้คนที่กำลังมุ่งหน้าไปยังปราสาทของราชา
“ทุกคนเลยเหรอ?” เลย์ล่าถามอย่างกังวลเล็กน้อย
“ใช่ นั่นหมายความว่าแม้แต่คนที่พวกเราต่อสู้ด้วยก็จะอยู่ที่นั่นด้วยเหรอ?” วอร์เดนถาม
“ไม่ต้องกังวลมากนักหรอก” อาร์เธอร์ตอบ “ราชาจะมาปรากฏตัวในครั้งนี้ แวมไพร์เคารพราชาอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นด้วยกับอุดมการณ์ของพระองค์ พวกเขาก็จะยังคงปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ มันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อพระองค์หายไปเท่านั้น ที่รอยร้าวซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนจะเริ่มปรากฏขึ้น”
ในที่สุด กลุ่มก็มาถึงและพวกเขายังคงถูกคุ้มกันเข้าไปในห้องโถงใหญ่ มันคือโต๊ะของราชาแวมไพร์ ที่นั่งทั้งสิบสี่ตัวว่างเปล่าในขณะนี้
“ดูเหมือนพวกเราจะมาถึงก่อนใคร” อาร์เธอร์กล่าวขณะที่เขาเดินตรงไปยังเก้าอี้ที่ใหญ่ที่สุดตัวหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ที่ปลายด้านหนึ่งของโต๊ะ มันอยู่ตรงข้ามกับเก้าอี้ของราชา และเขาก็นั่งลง ราวกับว่าเขาเคยทำแบบนี้มานับพันครั้งแล้ว
มูก้ามองเขาเหมือนกับว่าอาร์เธอร์เป็นคนบ้าไปแล้ว แต่แล้วเขาก็เดาว่าเก้าอี้ตัวนั้นก็เป็นของเขามาตลอดนั่นแหละ เพียงแต่เขาคิดว่าอาร์เธอร์น่าจะขออนุญาตจากราชาก่อนที่จะทำเช่นนั้น เขารู้หรือไม่ว่าเก้าอี้ตัวนั้นว่างมานานแค่ไหนแล้ว? แวมไพร์คนอื่นๆ จะไม่พอใจกับการกระทำนี้
แวมไพร์ที่มากับมูก้าไปยืนเรียงแถวอยู่ด้านข้าง มูก้ายังสั่งให้คนของควินน์ไปยืนเรียงแถวอยู่ด้านข้างเช่นกัน ไปทางด้านหลังของกำแพง มูก้าอธิบายก
