วกเรา!” เขาตะโกน
มันเป็นความจริง ถ้าพวกเขารวมผู้นำแวมไพร์ทั้งหมดพร้อมกับอัศวินแวมไพร์และผู้นำคนแรก มีแวมไพร์ที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อทั้งหมดสิบเอ็ดคนให้เผชิญหน้า ในขณะที่ฝ่ายของพวกเขามีซิลเวอร์ เอ็ดเวิร์ด ลี ควินน์ และบอร์เดน
พวกเขามีจำนวนน้อยกว่าและเสียเปรียบอย่างมาก ผู้นำคนอื่นๆ แม้จะเลือกที่จะไม่เข้าร่วมการต่อสู้ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ช่วยอะไรเลย ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไรก็ตาม
“เจ้าได้ยินเขาแล้ว” บอร์เดนพูดพร้อมรอยยิ้ม “ไปจากที่นี่กันเถอะ”
บอร์เดนกางแขนออก ก่อนจะกอดเฟ็กซ์อย่างแรง จากนั้นเขาก็ย่อตัวลงบนพื้นราวกับกำลังจะกระโดดออกจากที่นี่ด้วยการกระโดดครั้งใหญ่
“เจ้าก็ควรไปเหมือนกัน ควินน์” เอ็ดเวิร์ดกล่าว “ไม่ต้องห่วงข้ากับซิลเวอร์ เราไม่ปล่อยให้พวกมันฆ่าเราง่ายๆ หรอก”
ควินน์เกลียดความจริงที่ว่าเขาช่วยอะไรได้ไม่มากนัก แต่เอ็ดเวิร์ดพูดถูก แม้ว่าคนอื่นๆ ที่ยังรออยู่จะเข้ามาเข้าร่วมการต่อสู้ ก็ยังมีโอกาสสูงที่พวกเขาจะตาย พวกเขาได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ไม่มีเหตุผลให้ต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไป
เขาขบกรามแน่น ตัดสินใจว่านี่เป็นสิ่งเดียวที่ทำได้
“เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะปล่อยให้พวกมันหนีไปง่ายๆ แบบนี้ ฮึ?” ไบรซ์กล่าว
บอร์เดนปลดปล่อยพลังในต้นขาของเขา เขาสามารถกระโดดขึ้นไปสูงพร้อมกับเฟ็กซ์ในมือ มันน่าทึ่งมากกับความสูงที่พวกเขาได้จากการกระโดดเพียงครั้งเดียว ราวกับว่าดัลกิเป็นมนุษย์ที่มีพลังเหนือ
