บทที่ 44 เจตจำนงกระบี่สังหารอสูร พิฆาตอสรพิษ
ลำตัวหนาเท่าน่องขา ทอดกายยาวเหยียดเกือบห้าเมตร!
เพียงแรกเห็นอสรพิษตัวนี้ก็ดูน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แม้จะไม่ใช่พญาอสรพิษเหลือม ทว่ารูปร่างและขนาดของมันกลับละม้ายคล้ายคลึงกันจนแยกไม่ออก
เมิ่งฝานไม่อาจทราบได้ว่ามันคืออสรพิษสายพันธุ์ใด ทว่าลวดลายหลากสีสันที่พาดผ่านลำตัวนั้น เป็นสัญญาณเตือนภัยชั้นดีว่าอสุรกายตนนี้หาใช่สิ่งที่ควรเข้าไปตอแยด้วย!
ทว่าแม้เมิ่งฝานจะไม่อยากยุ่งด้วย แต่อสรพิษยักษ์กลับเป็นฝ่ายพุ่งเข้าหาเรื่องเขาก่อน
เหมือนกับตอนที่เมิ่งฝานต้องการปลิดชีพหมูอัสนีม่วงเพื่อชิงเอาแก่นพลังอัสนี อสรพิษตัวนี้ก็ต้องการจะกลืนกินเมิ่งฝานเพื่อดับความหิวโหยเช่นกัน มนุษย์ล่าอสูร อสูรล่ามนุษย์ หากมองจากมุมของตนเองแล้ว ย่อมไม่มีฝ่ายใดผิดหรือถูกให้ต้องถกเถียง เทือกเขาเทียนซินแห่งนี้คือเขตของเหล่าอสูร มนุษย์ไม่ค่อยย่างกรายมาเยือน ดังนั้นเมื่อมันได้พบพานเมิ่งฝาน ย่อมไม่ยอมปล่อยวาสนาให้หลุดมือไปโดยง่าย ด้วยรสชาติของมนุษย์นั้น ช่างโอชะเกินบรรยายยิ่งนัก!
‘วูบ~~~~~’ อสรพิษยักษ์สะบัดหางอันทรงพลัง ประดุจแส้เหล็กกล้าฟาดเข้าใส่เมิ่งฝานอย่างรุนแรง