บทที่ 45 เสน่ห์มายา จิ้งจอกภูตพราย
หากท่านผู้เฒ่าหลินมิยื่นมือเข้าชี้แนะ เมิ่งฝานย่อมมิมีทางล่วงรู้ได้เลยว่าภายในร่างของอสรพิษยักษ์ตนนี้จักมีของล้ำค่าซุกซ่อนอยู่
เนื่องด้วยอสรพิษตนนี้ถูกสังหารด้วยน้ำมือของเมิ่งฝานแต่เพียงผู้เดียว ถุงน้ำดีงูจึงนับเป็นสิ่งของที่ได้จากชัยชนะโดยชอบธรรม ท่านผู้เฒ่าหลินจึงมิคิดจักแย่งชิงหรือปกปิดซ่อนเร้นไว้แต่อย่างใด
สิ่งของเล็กน้อยเพียงเท่านี้ หาได้อยู่ในสายตาของผู้อาวุโสเช่นท่านผู้เฒ่าหลินไม่
เมิ่งฝานเริ่มนั่งสมาธิปรับลมปราณไปพลาง พลางจัดเก็บถุงน้ำดีงูลงสู่แหวนมิติอย่างระมัดระวัง สำหรับของวิเศษที่มีมูลค่าสูงถึงสิบหินวิญญาณเช่นนี้ เมิ่งฝานย่อมให้ความสำคัญอย่างยิ่งยวด
ในระหว่างที่กำลังฟื้นฟูพลัง เมิ่งฝานได้ตัดสินใจกลืนกิน ‘ยารวมปราณ’ ลงไปหนึ่งเม็ด ส่งผลให้ปราณแท้ภายในกายที่เหือดแห้งไปเริ่มฟื้นคืนกลับมาอย่างรวดเร็วปานน้ำหลาก
มินานนัก ภายใต้การโคจรหมุนเวียนของคัมภีร์ปราณบริสุทธิ์แปรสภาพอสนี พลังปราณของเขาก็กลับคืนสู่สภาวะสมบูรณ์เต็มเปี่ยมดังเดิม
เมื่อเห็นศิษย์รักฟื้นฟูเรี่ยวแรงได้แล้ว ท่านผู้เฒ่าหลินจึงเอ่ยถามถึงสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจทันที
