ขณะที่กลุ่มมุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร เฟร็ดตัดสินใจว่าอยู่กับพวกเขาน่าจะดีที่สุด ไม่ใช่เพราะคนในตระกูลที่สิบถูกรังแก ไม่จำเป็นต้องมีเรื่องแบบนั้นเลย แต่พวกเขามักจะถูกหลีกเลี่ยง ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง หรือถูกมองว่าเป็นตัวถ่วงเสียส่วนใหญ่
บางคนอาจจะบอกว่านี่ก็เป็นการรังแกรูปแบบหนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่การรังแกทางกายภาพ ด้วยเหตุนี้ เฟร็ดจึงรู้สึกสงสารพวกเขาเล็กน้อย อย่างน้อยคนตระกูลที่สิบก็ยังมีกันและกัน แต่ในขณะเดียวกัน ดูเหมือนว่าพวกนี้จะหลงทางมากกว่าปกติ
‘น่าสงสารจริงๆ โดยเฉพาะเจ้าโลแกน พ่อแม่ของเขาสละอะไรไปมากมายจนไม่แม้แต่จะบอกเรื่องสถานการณ์ของเขาให้รู้ บางทีพวกเขาอาจจะไม่ได้สอนอะไรเขามากนักในช่วงที่เรียนที่บ้านด้วยซ้ำ’ เฟร็ดคิด
เมื่อเข้าไปในโรงอาหาร พวกเขาเห็นนักเรียนหลายคนเข้าแถวรออาหารอยู่แล้ว จากนั้นก็มีโต๊ะยาวหลายตัวที่รองรับนักเรียนได้สูงสุด 26 คน แต่ละโต๊ะถูกจัดไว้เพื่อให้ทั้งชั้นเรียนนั่งด้วยกันได้ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของคนอื่นๆ เมื่อพวกเขาเข้ามาคืออาหาร บนโต๊ะตัวหนึ่งมีอีกชั้นเรียนมาถึงก่อนแล้ว และพวกเขาก็เห็นสิ่งที่พวกเขากำลังกินอยู่
ตรงหน้าพวกเขา มีแต่เนื้อสัตว์หลากหลายชนิดและไม่มีอย่างอื่นเลย เนื้อดูเหมือนจะปรุงแบบสุกน้อย แต่ก็ยังสุกอยู่ และยังมีกลิ่นหอมน่ากินแม้กระทั่งสำหรับพวกเขา แม้ว่าจะดูเหมือนไม่มีอะไรอื่นนอกจากเนื้อก็ตาม ไม่มีผัก หรือคาร์โบไฮเดรตใดๆ เลย
‘ฉันควรจะบอกพวกเขาดีไหม
