ว่าฉันเป็นมังสวิรัติ?’ เซียคิดอย่างติดตลก แต่แน่นอนว่าแม้จะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ พวกเขาก็จำเป็นต้องกินอาหารเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย
พวกเขารู้สึกปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกเขาเข้าไปใกล้ พวกเขาสังเกตเห็นบางอย่างอื่น บางอย่างที่อยู่ข้างๆ นักเรียนแต่ละคนพร้อมกับอาหารของพวกเขา มันดูเหมือนซองน้ำผลไม้ที่หุ้มด้วยวัสดุคล้ายพลาสติก ทำให้มันเย็นและสด แต่เมื่อพวกเขาเห็นนักเรียนดื่ม ของเหลวสีแดงก็ปรากฏขึ้น
คนอื่นๆ ได้แต่หวังว่ามันจะไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคิด
“ซองพวกนั้นดีมากเลย” เฟร็ดพูดพลางมองไปที่พวกมัน “พวกเขาให้เราแค่ทุกๆ สองวัน แต่ดูเหมือนว่าวันนี้วันแรกพวกเขาจะเลี้ยงเรา พวกมันยังเก็บกลิ่นไว้ด้วย ดังนั้นใครที่หิวเป็นพิเศษจะได้ไม่เริ่มอาละวาด”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น พวกเขาทั้งหมดก็รู้ว่ามันไม่ใช่น้ำมะเขือเทศที่พวกเขาหวังไว้ แต่มันต้องเป็นเลือด หลังจากได้อาหารแล้ว เฟร็ดก็นั่งลงกับพวกเขาตรงข้ามกับปลายโต๊ะที่ห่างจากผนัง และพวกเขาก็มองดูอาหารตรงหน้า
พวกเขาทั้งหมดเริ่มต้นด้วยการกินเนื้อก่อน โดยไม่สนใจเครื่องดื่มที่อยู่ข้างๆ ในขณะที่เฟร็ดจิบเป็นครั้งคราวขณะกินไปด้วย ถึงกระนั้น พวกเขาก็ไม่สามารถเลื่อนเวลาออกไปได้อีกต่อไป เพราะพวกเขาได้กินอาหารเสร็จแล้ว และตอนนี้ถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องดื่มเครื่องดื่มนั้น
‘ราเทน นายเก่งเรื่องนี้กว่าฉันใช่ไหม? อยากจะสลับกับฉันไหม?’ วอร์เดนคิด
‘เฮ้ ฉันชอบเห็นเลือดสา
