ใจที่สุดคือพวกเวนดิโก้ปีนขึ้นไปบนผนังและเพดานอุโมงค์ด้วยสี่ขามีตัวหนึ่งอยู่ข้างหน้าฝูงทั้งหมดที่อยู่ด้านบนเมื่อเห็นดังนั้น ควินน์ก็หยุดชั่วครู่และเหวี่ยงโลหิตฟัน (Blood swipe) ขึ้นไปด้านบนโดยตรงตัดขาของมันขาด ทำให้มันตกลงสู่พื้น ขาของมันเริ่มฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว แต่นั่นไม่สำคัญเพราะตัวอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลังยังคงวิ่งไปข้างหน้า เหยียบย่ำสิ่งมีชีวิตที่ล้มลง
“ถอยไป!” ควินน์ตะโกนขณะที่เขาเหวี่ยงโลหิตเตะจันทร์เสี้ยว (Crescent blood kicks) ออกไปสองสามครั้ง แต่ระยะห่างระหว่างพวกเขายังคงมาก และพวกมันส่วนใหญ่ก็สามารถเคลื่อนที่ได้โดยการปีนป่ายผนังในบางพื้นที่หากการโจมตีโดน พวกมันก็สามารถป้องกันไม่ให้โดนจุดสำคัญได้
“ฉันเห็นบางอย่าง!” เลย์ลาพูด “อยู่ข้างหน้า”
ดูเหมือนว่าทางออกที่แท้จริงจะปรากฏให้เห็นสำหรับพวกเขาทุกคนแล้วหวังว่าจะชะลอพวกมันได้ ควินน์จึงส่งโลหิตฟัน (Blood swipe) ไปที่ผนังถ้ำ หวังว่ามันจะถล่มลงมาแม้ว่ามันจะทำให้เกิดร่องลึก แต่มันก็ไม่ได้มีผลมากนัก เนื่องจากผนังถ้ำหนามาก
ในที่สุด ขณะที่วอร์เดนรีบวิ่งไปข้างหน้าสู่ทางออกอุโมงค์ เขาคิดว่าบางทีอาจจะมีอิสรภาพรออยู่แต่เขากลับหยุดชั่วครู่ มองไปรอบๆอุโมงค์นำไปสู่สิ่งที่อธิบายได้ว่าเป็นสะพาน เชื่อมต่อไปยังอุโมงค์อีกด้านหนึ่ง
สะพานไม่มีอะไรอยู่ข้างใต้รองรับ และจากด้านข้างก็ไม่รู้ว่ามันลึกแค่ไหนเมื่อคนอื่นๆ ตามมา พวกเขาก็ทำเช่นเดียวกันโดยมองไปร
