าคุณจะยอมแพ้ไปแล้ว คุณไม่เคยคิดว่ามันจะง่ายขนาดแค่ใช้ความสามารถของคุณเอาชนะเขาได้ใช่ไหม?”
เมื่อคิดถึงคำพูดของควินน์ เขาก็รู้ว่าเขาพูดถูก เป็นครั้งแรกที่ความสามารถของเขาใช้ไม่ได้กับเครื่องจักร และมันทำให้เขาตกใจอย่างมาก แต่คนอื่นๆ ที่ไม่มีความสามารถแบบเขา ก็ยังคงทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ในอดีต เขาจะไม่มีค่าอะไรเลยถ้าไม่มีความสามารถงั้นหรือ? ไม่ เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
เขาวางมือลงบนหุ่นยนต์โลหะ เขารอ แต่เช่นเดียวกับเครื่องเทอร์มินัล เขาไม่สามารถสื่อสารกับมันได้ แม้ว่าคราวนี้ดูเหมือนจะไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย
ถ้าเขาควบคุมมันไม่ได้ ก็มีวิธีอื่นในการทำสิ่งต่างๆ โดยใช้แมงมุมของเขา พวกมันเริ่มก่อตัวเป็นถุงมือเครื่องมือของโลแกนเหนือมือของเขา และเขาก็เริ่มทำงานทันที มุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ว่าเขาสามารถทำอะไรบางอย่างได้
‘ถ้าริชาร์ด อีโนสามารถสร้างสิ่งแบบนี้ได้ อย่างน้อยผมก็ควรจะถอดชิ้นส่วนมันได้!’ โลแกนคิด
ต่างจากเครื่องเทอร์มินัล ถ้าพวกเขาถอดชิ้นส่วนมัน มันก็จะไม่ให้รางวัลใดๆ ซอฟต์แวร์คือสมองเบื้องหลังการทำงานนั้น แต่ที่นี่โลแกนสามารถทำงานด้วยมือทั้งสองข้างของเขาเองได้
คนอื่นๆ รออย่างอดทน ไม่ต้องการส่งเสียงใดๆ เพื่อไม่ให้รบกวนเขา จนกระทั่งในที่สุด
หลังจากผ่านไปสองสามนาที ก็ได้ยินเสียงคลิก และแผงด้านหน้าก็เปิดออกในที่สุด ภายในมีช่องเก็บของห้าช่องที่แตกต่างกัน โลแกนค่อยๆ หยิบพวกมันออกมาทีละชิ้น และวางไว้บนพื
