ะไรขึ้นหลังจากนั้น”
เมื่อไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร หรือจะช่วยได้อย่างไร ดูเหมือนว่าวอร์เดนจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งนี้เพียงลำพัง
วอร์เดนถอยหลังไปหนึ่งก้าว เตรียมพร้อมเมื่อเวนดิโก้เริ่มเคลื่อนเข้ามาใกล้กลางห้องมากขึ้น
‘เมื่อมันพุ่งเข้าหาแขนนั้น นั่นจะเป็นโอกาสของฉันที่จะโจมตี’ วอร์เดนคิด
เวนดิโก้ยังคงเคลื่อนที่ต่อไป และเมื่อมันมาถึงตรงกลาง มันก็ไม่หยุด มันก้าวข้ามแขนนั้นไปโดยสิ้นเชิง ไม่สนใจมันเลย ในชั่วพริบตา ความหวังทั้งหมดของวอร์เดนก็พังทลายลง
“แน่นอน ทำไมมันถึงจะไปเอาของเก่าๆ เน่าๆ นั่น ในเมื่อมีเบอร์เกอร์สดๆ อยู่ตรงหน้า”
แม้ว่ามันจะมีขนาดใหญ่ แต่อาจจะไม่ทรงพลัง นั่นคือความคิดต่อไปของวอร์เดน แต่จู่ๆ เวนดิโก้ก็กระโดดเข้าหาวอร์เดนด้วยแขนยาวที่มีกรงเล็บ การกลิ้งตัวทำได้ถูกจังหวะพอดี หลบการโจมตีได้ แต่ทันทีที่เขาทรงตัวได้ การตวัดอีกครั้งก็เกิดขึ้น
การเปิดใช้งานดาบขาวทำให้ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวได้เร็วกว่าเดิมเล็กน้อย และเขาก็สามารถบล็อกการโจมตีได้ ถึงกระนั้น แขนทั้งแขนของเขาก็ถูกเหวี่ยงไปด้านข้าง รีบเปลี่ยนกลับไปใช้ดาบดำ วอร์เดนเหวี่ยงลงอย่างแรงที่กรงเล็บที่สองที่พุ่งเข้ามาหาเขา จัดการตรึงมันและฟาดมันลงกับพื้น
หลังจากฝึกฝนกับดาบทั้งสองเล็กน้อย วอร์เดนก็ตระหนักว่าดาบคู่นี้มีทักษะพิเศษที่เรียกว่า “หยินหยาง” แม้ว่าอาวุธทั้งสองจะมีทักษะใช้งาน แต่ขณะที่ใช้เล่มหนึ่ง เขาก็ไม่สามารถใช้อีกเล่มหนึ่งไ
