บนของมันเหมือนมนุษย์มีสองมือ หน้าอก และศีรษะอยู่ด้านบนแต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรที่ดูเหมือนมนุษย์เลยตรงที่ควรจะเป็นศีรษะมีตาเดียวที่ดูเหมือนกล้องส่องทางไกลส่วนขาไม่มีอยู่จริง
แทนที่จะเป็นขา มันคือล้อรูปสามเหลี่ยมคู่หนึ่งโดยมีสายพานเป็นยางที่เคลื่อนไปพร้อมกับหุ่นยนต์เลียนแบบลู่วิ่งเนื่องจากมันเป็นสิ่งเดียวในห้องวอร์เดนจึงเดาได้เพียงว่าหุ่นยนต์ตัวนี้แหละที่ดึงเขาเข้ามา
แม้ว่ามันจะดูอ่อนแอแต่เพียงชั่ววินาทีเดียว เขาก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งของมันและระมัดระวังอย่างยิ่งขณะที่เขาถอยหลังพร้อมกับชักดาบออกมาตลอดเวลาเขาไม่ละสายตาแม้แต่วินาทีเดียวจากนั้นเมื่อเขารู้สึกว่าหลังชนกำแพงวอร์เดนก็ยกเท้าขึ้นและเตะกำแพงด้วยส้นเท้าอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่ไม่มีการตอบสนองเขาไม่สามารถขยับมันได้เลย
เมื่อควินน์ใช้ทักษะตรวจสอบเขาได้จดบันทึกไว้ว่าทุกอย่างทำจากกัลเทรียมนั่นคือเหตุผลที่เขาไม่แม้แต่จะพยายามพังประตูบานใดเลยและถ้าควินน์ทำไม่ได้วอร์เดนก็รู้สึกว่าเขาเองก็ทำไม่ได้เช่นกัน
“การทดสอบที่หนึ่งได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว” เสียงหนึ่งดังมาจากหุ่นยนต์“ตรวจพบผู้เข้าร่วมใหม่โปรดระบุหมายเลขตระกูลของคุณ”
“หมายเลขตระกูล?” วอร์เดนพูดด้วยความสับสน‘หมายถึงนามสกุลของฉันเหรอ?’“ตระกูลเบลด!” วอร์เดนตะโกน
หุ่นยนต์ใช้เวลาสองสามวินาทีในการตอบกลับ“ข้อผิดพลาด ไม่พบหมายเลขตระกูลโปรดลองอีกครั้ง”
“เราจะทำยังไงดี?” เลย์ลาถาม“เขาจะเป
