็นอะไรไหม?”
“ผมไม่แน่ใจ” โลแกนตอบปกติแล้วกลุ่มมักจะหันมาหาเขาเพื่อหาคำตอบแต่ในสถานการณ์แบบนี้เขาค่อนข้างตกใจและไม่รู้ว่าจะดำเนินการอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้“สิ่งเดียวที่ผมเดาได้คือหุ่นยนต์บอกว่านี่คือการทดสอบบางอย่าง ใช่ไหม?ถ้าเขาผ่าน บางทีเขาอาจจะออกไปได้แต่เครื่องจักรตัวนี้ มันมีความคิดเป็นของตัวเองปกติความสามารถของผมจะให้ชีวิตกับสิ่งที่มีเสียงมันทำให้ผมสื่อสารและควบคุมพวกมันได้แต่เครื่องจักรตัวนี้ มันมีเสียงของตัวเองอยู่แล้วเหมือนกับว่าผมกำลังคุยกับมนุษย์อีกคนและมันปฏิเสธที่จะทำทุกอย่างที่ผมขอให้ทำ”
เมื่อได้ยินวิกฤตนี้และสิ่งที่หุ่นยนต์พูดควินน์คิดว่าเขาอาจจะเป็นคนเดียวที่จะช่วยวอร์เดนให้ผ่านการทดสอบนี้ไปได้“ระบบ คุณรู้เรื่องเกี่ยวกับที่นี่บ้างไหม?มันคืออะไร?”
“เกรงว่าจะไม่ค่ะ พื้นที่ทั้งหมดนี้ไม่คุ้นเคยและฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย” ระบบตอบ
ควินน์จำได้ว่าเคยบอกว่าตอนที่ระบบยังมีชีวิตอยู่มันอาศัยอยู่บนโลกดังนั้นจึงสมเหตุสมผลที่จะไม่รู้เรื่องนี้หากห้องแล็บถูกย้ายไปพร้อมกับพวกแวมไพร์
“นายต้องการหมายเลขใช่ไหม?” วอร์เดนพูด“งั้นหมายเลขนำโชคของฉันคือ 77”
“ข้อผิดพลาด ไม่พบหมายเลขตระกูลโปรดลองอีกครั้ง”
เมื่อได้ยินหุ่นยนต์พูดอีกครั้งควินน์ก็มีความคิดถ้าพวกเขาอยู่ในโลกแวมไพร์มันก็ต้องเกี่ยวข้องกับตระกูลแวมไพร์ทั้งสิบสามตระกูล“วอร์เดน เลือกหมายเลขระหว่างหนึ่งถึงสิบสาม!” เขาตะโกน
เมื่อ
