ไม่มีความสามารถอยู่ในมือ มันไม่ได้มีคนอยู่รอบตัวคุณเสมอไป และคุณก็เก่งในการต่อสู้ระยะประชิด ดังนั้นพวกนี้ดูจะเหมาะกับคุณมากกว่า ผมมองว่ามันเป็นข้อดีที่จะทำให้คุณมีความหลากหลายมากขึ้นเท่านั้น”
“ขอบคุณสำหรับสิ่งนี้ควินน์ พวกนี้ยอดเยี่ยมมาก แต่ถ้าเป็นไปได้ บางทีคุณน่าจะทำธนูให้เลย์ลาบ้างนะ” วอร์เดนกล่าว
“ไม่ต้องห่วง ผมวางแผนไว้แล้ว ผมติดค้างพวกคุณทุกคนสำหรับความช่วยเหลือมากมายที่คุณให้ผมมาจนถึงตอนนี้ ว่าแต่ คนอื่นๆ เป็นยังไงบ้าง?” ควินน์ถาม
“คนอื่นๆ?” วอร์เดนกล่าว มองงงๆ อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็รู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าควินน์กำลังหมายถึงราเทนและซิล เขาเกือบลืมไปว่าควินน์รู้ความลับของเขา
“พวกเขาก่อปัญหา แต่ก็สบายดี” วอร์เดนตอบ
ทั้งสองคนยังคงอยู่ในห้องและตัดสินใจพูดคุยกันเล็กน้อย หลังจากทั้งหมด พวกเขาไม่ได้คุยกันจริงๆ มาสองสัปดาห์แล้ว ไม่นานดวงอาทิตย์ก็เริ่มตกดิน และในที่สุดข้างนอกก็มืดสนิท
“เอาล่ะ ผมว่าผมไปศูนย์ VR อีกครั้งดีกว่า” ควินน์กล่าวขณะยกแขนขึ้นและลุกจากเตียง
“ควินน์ ผมรู้ว่าคุณไม่ได้จะไปศูนย์ VR” วอร์เดนกล่าว “ผมรู้ว่าคุณคือปีศาจรัตติกาล หรืออะไรก็ตามที่พวกเขาเรียกกัน ฟังนะ ผมจะไม่บอกให้คุณหยุด สิ่งที่คุณทำจริงๆ แล้วมีผลกระทบเชิงบวกต่อทั้งโรงเรียน แต่ผมแค่อยากเตือนคุณ ไม่ว่าคุณจะทำอะไร อย่าใช้พลังเงาของคุณ
“ผมรู้ว่ามันค่อนข้างชัดเจนว่าทำไม แต่เรื่องมันจริงจังกว่าที่คุณคิด หลังจ
