็ไม่มีใครอยู่แถวนี้อยู่ดี ซิลไม่ได้กังวลมากนักและแค่สนุกกับการนั่งคนเดียวในห้องมืดๆ
“ก็ได้” วอร์เดนพูดแล้วก็ยอมให้ราเทนนั่งบนเก้าอี้และเข้าควบคุม
ทันทีที่ราเทนลุกขึ้นจากม้านั่งในโรงเรียน เขาก็เริ่มมองไปรอบๆ เขาเห็นนักเรียนหญิงสามคน และเขาก็เดินตรงไปหาพวกเธอ ขณะเดิน เขาก็แตะไหล่นักเรียนชายคนหนึ่ง
‘พลังดินเหรอ นี่คงมีประโยชน์’
เมื่อเขาเข้าใกล้เด็กสาวทั้งสามคน เขาก็เห็นเป้าหมายของเขา และยกมือขึ้น ในขณะเดียวกันที่เขาทำเช่นนั้น ตอไม้ดินเล็กๆ ก็ถูกสร้างขึ้น เท้าของเด็กสาวชนเข้ากับมัน ทำให้เธอล้มลง
“อ๊า!” เธอร้องกรี๊ด แต่ในชั่วขณะต่อมา เธอก็รู้สึกว่ามีคนจับเธอไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง
“ไม่เป็นไรนะ เกือบจะล้มแล้ว” ราเทนพูด
เมื่อเธอเปิดตา เธอก็สังเกตว่าเธอกำลังถูกประคองโดยสาวสวยผมบลอนด์ ซึ่งไม่เพียงแต่มีรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น แต่ยังเป็นสุภาพบุรุษอีกด้วย
วอร์เดนที่เฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดก็ได้แต่ส่ายหัวไม่หยุด “สองสิ่งที่เขาชอบทำคือต่อสู้และจีบสาว”
เมื่อวันเรียนจบลงและราเทนสนุกพอแล้ว พวกเขาก็สลับกลับและเข้าไปในห้องพัก พวกเขาพบว่าควินน์ไม่อยู่ที่ไหนอีกแล้ว คาดว่าเขาน่าจะกำลังยุ่งอยู่กับการเล่นเกม เขารู้ว่าควินน์กำลังพยายามแข็งแกร่งขึ้นก่อนที่พวกแวมไพร์จะโจมตี ดังนั้นเขาจึงไม่อยากกวนใจควินน์มากนัก แทนที่จะเป็นเช่นนั้น วอร์เดนจึงตัดสินใจไปเยี่ยมโลแกน บางทีโลแกนอาจจะช่วยให้เขาเข้าใจความคิดของค