มไม่ลองมีใครสักคนขึ้นมานี่แล้วลองใช้ศิลปะการต่อสู้ที่พวกคุณเรียนมากับผมดูสิ”
นักเรียนหญิงคนหนึ่งยกมือขึ้นและอาสา เธอขึ้นไปบนเวที และเดลบอกให้เธอถอดอุปกรณ์สัตว์อสูรออก ในขณะที่เขาจะใช้เพียงโล่ขนาดใหญ่ที่คลุมทั้งตัวของเขา
“เข้ามาโจมตีผมสิ” เดลกล่าว “มาดูกันว่าทักษะศิลปะการต่อสู้ของพวกคุณมีประโยชน์แค่ไหน?”
เด็กสาวเดินเข้ามาข้างหน้า และเริ่มใช้ท่าเตะไปด้านข้าง จากด้านบน และพยายามผสมผสานการหลอกล่อเล็กน้อย แต่เดลก็ป้องกันได้ทั้งหมดด้วยโล่ของเขา
ควินน์คิดว่าการสาธิตทั้งหมดนี้ไร้สาระ เดลเป็นครูที่ควรจะมีประสบการณ์และทักษะมากกว่านี้ตั้งแต่แรก ไม่เพียงเท่านั้น โล่ก็ใหญ่เท่าตัวเขา สิ่งเดียวที่เดลต้องทำคือขยับโล่เล็กน้อยจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง หากมีคู่ต่อสู้มากกว่าหนึ่งคน การสาธิตของเขาก็จะไร้ประโยชน์
หลังจากเด็กสาวยอมแพ้ นักเรียนอีกสองสามคนก็เริ่มขึ้นมาบนเวที และเดลก็ยังคงป้องกันการโจมตี หมัด และการเตะทั้งหมดของพวกเขา
สิ่งนี้ดำเนินต่อไปพักหนึ่ง และนักเรียนก็เริ่มเบื่อ
“เราจะต้องทำแบบนี้ตลอดทั้งชั่วโมงเลยเหรอ?”
“อวดว่าเขาเอาชนะเด็กๆ ได้เหรอ”
“เห็นไหม อย่างที่ผมบอก ศิลปะการต่อสู้ของพวกคุณมันไร้ประโยชน์” เดลกล่าว “ดังนั้นเราควรเรียนรู้วิธีใช้อาวุธสัตว์อสูรอย่างถูกต้อง ลีโอ ตอนแรกเขาก็เสียเวลาของผมไปแล้ว และตอนนี้ผมก็พบว่าเขากำลังเสียเวลาของนักเรียนด้วยซ้ำ เขายังได้รับค่าจ้างมากกว่าผม และยังได
