้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจ่าทันที” ขณะที่เดลพูดจาเรื่อยเปื่อย นักเรียนทุกคนก็ได้ยินเขาอย่างชัดเจน เพราะเขาไม่ได้พูดเบาๆ
เป็นที่ชัดเจนว่ามีความอิจฉาเข้ามาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ และนักเรียนก็เริ่มคิดว่าเดลค่อนข้างไม่เป็นมืออาชีพ แต่เขาเป็นครู และเด็กส่วนใหญ่ก็อยากเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับอาวุธสัตว์อสูรมากกว่าศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นส่วนใหญ่จึงปล่อยผ่านไป
ยกเว้นนักเรียนคนหนึ่ง การได้ยินชื่อลีโอถูกกล่าวถึงอีกครั้ง ในที่สุดก็ทำให้เขายอมแพ้
“ผมขอขึ้นไปลองได้ไหมครับ อาจารย์?”
การพูดจาเรื่อยเปื่อยของเดลหยุดลง และเมื่อเขามองลงไป เขาก็สังเกตเห็นว่าเป็นหนึ่งในนักเรียนของเขาเอง ควินน์
‘โอ้ ควินน์ ฉันว่าเขาคงคิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญแล้วหลังจากเหตุการณ์ต่อสู้นั้น ทักษะของเขาดีและเขาก็เร็ว แต่นั่นเป็นเพราะอุปกรณ์สัตว์อสูรที่นายสวมอยู่ต่างหาก นายจะเป็นคนที่สมบูรณ์แบบในการพิสูจน์ประเด็นของฉัน’
“แน่นอน ควินน์ แต่นายจำไว้ว่า ห้ามใส่อุปกรณ์สัตว์อสูร นายต้องพึ่งพา ‘ทักษะศิลปะการต่อสู้’ ของตัวเอง” เดลกล่าวอย่างแดกดัน พยายามเน้นย้ำประเด็นให้ทุกคนเห็น
“ได้ครับ ผมจะไม่ใช้อุปกรณ์ใดๆ” ควินน์ตอบ พลางเดินขึ้นไปบนเวที
‘เดล ผมอยากทำแบบนี้กับคุณมานานแล้ว’ ควินน์คิด
