นอนพักผ่อนเถอะนะ ฉันต้องรีบไปจริงๆ แต่ฉันสัญญาว่าเมื่อฉันทำธุระเสร็จและกลับมา เราจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันนานเท่าที่เธอต้องการเลย” เธอตอบขณะที่รีบออกไปจากห้อง
เมื่อวานนี้ เมื่อกลับมาถึงห้อง ควินน์เลือกที่จะทำตัวตามปกติเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ เขาวางแผนที่จะพบทุกคนในวันรุ่งขึ้นอยู่แล้ว ดังนั้นการอธิบายทุกอย่างในคราวเดียวจึงเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เขาจึงยังไม่ได้บอกวอร์เดนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับลีโอ
เด็กหนุ่มทุกคนอยู่ในป่าในสวนสาธารณะ พวกเขาอยู่ลึกเข้าไปจากตัวสวนสาธารณะพอสมควร และไม่มีใครจะเดินทางเข้ามาที่นี่นอกจากจะมีเจตนาไม่ดี หรือแค่อยากเดินเล่นในป่า โลแกนได้ปล่อยแมงมุมตัวเล็กๆ ของเขาออกไปทุกทิศทางเป็นวงกลมขนาดใหญ่ ด้วยวิธีนี้ ถ้ามีใครตัดสินใจเข้ามาในป่า พวกเขาก็จะรู้ตัว
“แล้วเมื่อวานนี้มีอะไรน่าสนใจเกิดขึ้นกับพวกนายบ้างไหม?” วอร์เดนถาม พยายามคลายความเบื่อหน่ายขณะรอ
เขาเกลียดที่จะยอมรับ แต่ทุกอย่างค่อนข้างปกติจนถึงตอนนี้ และเนื่องจากความตื่นเต้นทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทำให้สิ่งต่างๆ รู้สึกน่าเบื่อ
“ก็เหมือนเดิม แค่ทำงานกับอุปกรณ์ของฉัน ฉันสามารถลงรายละเอียดสิ่งที่ฉันทำสำเร็จเมื่อวานนี้ได้นะ ถ้าพวกนายเบื่อจริงๆ” โลแกนตอบ
“ไม่ล่ะ ขอบคุณ” วอร์เดนพูด รู้ว่าเขาจะต้องเบื่อสุดๆ ถ้าฟังโลแกน
“เอาล่ะ แน่นอนว่าฉันมีข่าวที่น่าสนใจสำหรับพวกนายทุกคน แต่เราจะรอจนกว่าเลย์ลาจะมาถึงก่อน”
ได้ยิน
