็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะหาได้ และเขาก็รู้ว่าที่ไหนที่จะหาได้
ภายในห้องพักโรงแรมของเธอ เลย์ลาคลานเข้าไปใต้เตียงและดึงสิ่งที่ดูเหมือนกล่องโลหะเล็กๆ ออกมา ด้านหน้ามีแป้นพิมพ์ที่เธอใส่รหัสในใจ ไม่นาน กล่องโลหะเล็กๆ ก็เปิดออก เผยให้เห็นลูกบอลสีดำที่มักจะอยู่ในนั้น
แต่คราวนี้ ลูกบอลสีดำดูแตกต่างจากเดิมเล็กน้อย เนื่องจากมีไฟสีฟ้ากะพริบอยู่ด้านหน้า นี่แสดงว่ามีข้อความถูกทิ้งไว้ เธอวางลูกบอลสีดำที่กะพริบไว้บนเตียง และเลือกที่จะไม่สนใจมัน
‘ไม่ ฉันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเพียวหรือชีวิตนั้นอีกต่อไปแล้ว’ เธอหงายฝ่ามือไปทางลูกบอล และเริ่มมีสมาธิ ช้าๆ ส่วนประกอบของลูกบอลสีดำก็ถูกดึงออกมาทีละชิ้น พวกมันค่อยๆ ลอยห่างออกจากลูกบอลสีดำ และในที่สุด ลูกบอลก็หยุดกะพริบ
ภายในกล่อง ยังมีของอีกสองสามอย่างอยู่ข้างใน เธอรีบหยิบพวกมันขึ้นมาและใส่ไว้ในกระเป๋าคาดเอว พวกมันเป็นเครื่องมือพิเศษที่เธอได้รับการฝึกฝนมาตลอดชีวิต แม้ว่าเธอจะไม่ได้ใช้มันมากนักเนื่องจากเป็นภารกิจแรกของเธอและเธอยังไม่ได้รับมอบหมายงานจริงๆ
เธอรีบออกจากห้องเพื่อไปพบวอร์เดนที่จุดนัดหมาย แต่ก่อนที่จะทำเช่นนั้น เธอก็หันกลับไปอีกครั้งและมองดูลูกบอลสีดำ ขณะที่เธอปิดประตู เธอก็บ่นพึมพำว่า
นักเรียนส่วนใหญ่ยังคงอยู่ข้างนอก เพลิดเพลินกับบรรยากาศ เดินดูร้านค้าและเล่นเกมต่างๆ มันคึกคักกว่าวันแรกเพราะประชาชนทั่วไปก็ได้รับเชิญให้มาเยี่ยมชมสถานที่ด้วย ยังไม่ดึกเก