บทที่ 25 การประลองใหญ่ประจำสำนัก โอกาสแห่งการชมกระบี่
เมิ่งฝานกลอกตาขึ้นมองฟ้าในทันที
ปรนนิบัติบนเตียงงั้นหรือ? เจ้าเป็นเพียงวิญญาณกระบี่ จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาปรนนิบัติข้า?
นี่คงคิดจะหลอกล่อเพื่อสูบกลืนปราณหยางของข้าไปเสียมากกว่ากระมัง!
“รีบไสหัวกลับเข้าไปในกระบี่ของเจ้าเสียเถอะ” เมิ่งฝานเอ่ยไล่อย่างไม่สบอารมณ์นัก
“ข้ามิเลิศเลอพอในสายตาเจ้าหรืออย่างไร?” หงชี่ยังไม่ยอมเลิกรา นางลอยละล่องเข้ามาประชิดเบื้องหน้าเมิ่งฝาน ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรานั้นอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่ถึงนิ้ว ลมหายใจแผ่วเบาแทบจะสัมผัสถึงกันได้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือการยั่วยุและปั่นประสาทเขาอย่างชัดเจน!
เมิ่งฝานตัดสินใจตัดปัญหาด้วยการหลับตาลงเสีย แล้วเริ่มเข้าสู่สภาวะทำสมาธิฝึกฝนต่อทันที ในเมื่อมองไม่เห็นเสียอย่าง ใจย่อมสงบไร้กังวล
“ช่างเป็นบุรุษที่จืดชืดน่าเบื่อหน่ายนัก!” หงชี่พึมพำอย่างขัดใจ ก่อนจะม้วนร่างเป็นแสงสีแดงสายหนึ่ง พุ่งกลับคืนสู่ตัวกระบี่หงชี่ไปในที่สุด
ไม่นานนัก แสงแรกแห่งรุ่งอรุณก็สาดส่อง
เมิ่งฝานก้าวออกมาจากห้องพัก หลังจากล้างหน้าล้างตาจนสดชื่น เขาก็เริ่มภารกิจประจำวันด้วยการเช็ดทำความสะอาดเหล่าศาสตรา
